Van psychische klachten naar lichamelijke klachten.

Morituri, fortitudo
Zij die sterven gaan, kracht toegewenst.

Na maanden van neerslachtigheid, en vermoeidheid besloot ik toch weer hulp te zoeken. Slecht kunnen lopen, snel moe, depressief. Op de bodem van een echoput zonder uitweg. Na bloedonderzoek werd ik acuut opgenomen met longembolie. Na foto en ct scan ontdekte ze vlekken op mijn lever. 4 dagen onderzoek, bloed afnemen, infusen, contrastvloeistof, bloedtransfusie, heb ik nu meer lucht, slik nu bloedverdunners en vitamine B complex. Maakt de embolie beheersbaar, 

Ben nu weer thuis, gebroken tot op het bot. Ziekenhuis is een ramp, vooral voor mensen die veel alleen zijn. Al die naalden in je lijf, komen en gaan van mensen met een longcrisis, dagelijks een handvol pillen, valt me zwaar.

Een lichtpuntje: weten dat je beroerd voelen, geestelijk, een lichamelijke oorzaak heeft lucht me op. Ik ben niet gek, ik ben ziek.

Volgende week vrijdag krijg ik uitslag van de leverpunctie. Ik ben niet bang voor de dood. wel voor het lijden er naar toe.