Waarom “klaar” niet echt klaar voelt

Iedereen denkt dat het zwaarste achter je ligt zodra de chemotherapie klaar is. Geen ziekenhuisbezoeken meer, geen infusen, geen bijwerkingen die je dagelijks onderuit halen. En ja, daar ben ik heeeeel dankbaar voor. 

Maar wat weinig mensen zien, is dat de periode ná de behandelingen misschien nog wel ingewikkelder is. Althans dat voel ik zo. 

Want terwijl de wereld weer doorgaat en van je verwacht dat je “gewoon” je leven oppakt, voelt het voor mij alsof ik ergens ben blijven hangen. Herstellen van kanker is niet alleen fysiek, maar vooral mentaal een uitdaging. Ik merk dat ik veranderd ben, logisch, en ook oké, maar dat zorgt er wel voor dat ik me soms niet meer helemaal kan vinden in mijn leeftijdsgenoten. Waar mijn vriendinnen bezig zijn met dingen die ooit vanzelfsprekend voor me waren, voelt het voor mij alsof ik op een ander niveau zit. En juist dat maakt het soms best eenzaam. 

Ik zou niets liever willen dan “gewoon” doorgaan. Een onbezorgd leven, zonder angst voor kanker. 

Nu is het bijna 2 jaar geleden dat ik te horen kreeg dat ik in volledige remissie ben. Het loslaten van de ziekte zal nooit helemaal lukken, maar het komt steeds een klein beetje meer op de achtergrond. 

Ik zal dit altijd met me meedragen in mijn rugzak, mijn rugzak zit al aardig vol, maar dan koop ik gewoon een grotere. Alles wat daar in zit zal ik altijd met me meedragen. Hoe gek het misschien ook klinkt, alles wat in die rugzak zit heeft me wel gevormd tot de Nina die ik nu ben! 

Ik ben steeds wat trotser op mezelf en op wie ik nu als persoon ben! 


Hoe hebben jullie de periodes na de behandelingen ervaren? 

Liefs Nina🩷

📸 2 April 2023 - Laatste chemo! Met versiering van mijn lieve verpleegkundige♥️