De eerste dagen na de chemo: een onverwachte werkelijkheid

De afgelopen dagen hebben duidelijk gemaakt hoe ingrijpend een chemobehandeling kan zijn. Waar ik op vrijdag na de eerste kuur vooral moe was en nog dacht dat het wel zou loslopen, werd al snel duidelijk dat dit slechts het begin was.

Op zaterdag begon het met lichte buikpijn, maar dat veranderde in de loop van de dag in hevige, stekende pijn in zowel buik als benen. De klachten werden zo intens dat normaal lopen vrijwel onmogelijk werd. Ik probeerde het noodnummer nog even te vermijden, maar in de vroege ochtend van zondag – rond half zes – was het niet langer houdbaar en ben ik naar de spoedeisende hulp in Heerlen gegaan.

Daar volgde een uitgebreid onderzoek. Er werd geen acute oorzaak gevonden: de pijn bleek een bekende, maar zeer heftige bijwerking te zijn van dit specifieke chemotraject. Met een tas vol medicatie en middelen om de klachten te verlichten kon ik weer naar huis.

Vandaag is het maandagmiddag. De dag kent schommelingen: momenten waarop het redelijk gaat worden afgewisseld door uren waarin de pijn overheerst. Bewegen zou eigenlijk goed zijn, maar dat is moeilijk als elke stap voelt alsof er messen in je benen steken. Het is nu vooral een kwestie van de dagen aftellen tot de klachten afnemen.

Ik weet dat ik niet de enige ben die dit doormaakt. Toch is het confronterend om te ervaren hoe zwaar het lichaam reageert. Voor nu is het vooral volhouden, stap voor stap, totdat het beter wordt.