Zijn we weer 🤣

Radboud geweest hup met de rolstoel ( toch maar even geleend, wist namelijk ook niet hoe ver het lopen was) wat metingen gedaan, gesprek gehad, en moet nog x terug voor bloedprikken en echo.  Er werd me trouwens duidelijk dat er op deze hele aarbol 1 ander iemand is met dezelfde mutatie, diegene word goed gecontroleerd alsof het de afwijking op dat gen is , daarom word ik het ook.  Dus ja, we zijn een beetje ‘speciaal’ 🤓 die je liever op een andere manier bent haha!🤣

Nou, we zijn begonnen met de capecitabine.

Ik zag er als een blok tegenop.

Wat staat me weer te wachten, hoe reageer ik.

Broodje gegeten, en erna medicatie ingenomen.

Ik werd misselijk, getsie…  in de avond na inname had ik er geen last van.

Dag erna hetzelfde, maar iets erger..

Dag daarna hetzelfde, hing boven de wc.

Met de tranen in mijn ogen dacht ik;

Ja daaaaaag dit gaan we niet doen Lynn. Telefoon gepakt, en gelijk gebeld.

Misselijkheids medicatie gekregen en weer gestart met de maagbeschermer.

Mijn maag is het onderhand een beetje zat, dus logisch dattie denkt dit moet eruit.

De dag daarna ging het met de medicatie en maagbeschermer een heel stuk beter, alsnog misselijk, maar Acceptabel !

Het is trouwens ook niet dat ik de hele dag door misselijk ben. Vooral na iname +- een uur.

We shall see hoe het loopt.

Autoritjes in mijn eentje ben ik vaak in gedachte met hoe intensief het allemaal is geweest en wat me allemaal is overkomen, vaak schiet ik wel even vol.

Het lijkt alsof de  verwerking begonnen is.

Hechtingen zijn eruit gehaald.

Herstel gaat goed. Nu de ene kant van de plaat en schroeven eruit is, des te meer  ik de andere kant voel, dus binnenkort ga ik bellen dat ik ook die eruit wil.

Allergoloog testjes gehad, de plakproef en medicijnhuidtest. Hier is tot nu toe nog niks uitgekomen. Heb ook een hard hoofd hierin, gezien ik een verlate reactie had.

De laatste test kwam ook niks uit. Dus ik ben niet allergisch.

Ook geen dress reactie, de man die ik heb zij in zijn hele carierre maar 2x dat gezien te hebben.  En ik ben ook getest op een stofje, waarbij ik als ik dress had gehad, daarop zoj moeten reageren!  Nou mooi, kunnen we weer afvinken!  Mocht ik in het weekend alsnog een reactie hebben op de huid, moet ik even een foto maken en erheen mailen. Maar g er niet vanuit.

Dit heb ik niet gehad. Dus nergens allergisch voor 🤷‍♀️

Merk dat ik het lastig vind om mijn grens af en toe aan te geven. Zelf zit ik uiteraard op de blaren.

Ik heb nog een nazorggesprek gehad met de mama verpleegkundige. Hier weer veel tranen gelaten, teruggeblikt maar ook gekeken wat me verder kan helpen.

Nadenken over Ergotherapie.  Deze zou mij goed kunnen helpen ze noemde wat dingen op waarbij ik dacht. Ja komt me bekend voor.

Vooral het stukje; energieverdeling, dagindeling en de prikkelverweking, en de ‘andere’ vermoeidheid, die mensen begrijpen die ook kanker hebben gehad.

Hierbij ook mijn grens aangeven, kan bij geholpen worden.

Mijn litteken is bekeken. Aangegeven dat alles zo stug voelt, strak, gevoelig, doof.

Oedeemtherapie, er is winst te behalen met het vocht wat er nog zit. Hier inmiddels geweest voor intake, en word binnenkort mee gestart.  Gelijk langs de dokter gewaneld, en een verwijzing hiervoor geregeld.

Ook heb ik last van zoals ze het  noemde: spierirritatie.  Het blijft gevoelig.

Ik kon trouwens ook merken dat ik 2 weken niks had gedaan met oefeningen omdat ik aan mn been was geholpen. Mijn armfunctie was wel iets minder. Ik merk dat ik hier best verdrietig om ben.

Waarom overkomt me dit toch allemaal.

Bij de fysio werd ik ook gemasseerd.

En lekker even mijn oefeningen doen.

Ook sta ik weer stukjes op de loopband, hier word ik blij van.

Ik dwaal weer af. Ook aangegeven dat ik veel vragen heb omtrent de komende operatie en wanneer dat is en weet ik veel allemaal.  Het zit allemaal in mijn hoofd.

Ook maak ik me druk om het werk.

Ik voel druk.  Die druk hoort er niet te zijn.

Druk in de vorm wanneer kan ik weer wat doen. Hier ontzettend veel

Zin in, maar tegelijk is het allemaal zoveel.

Drukmakend dat ik al anderhalfjaar ‘ziek’ ben.

Revalideren is veel.

Wederom dwaal ik af. 🤣

In februari weer een half jaarlijkse controle. Ik word ingepland bij de man die mij ook geopereerd heeft. Dit vind ik fijn.

Hier word extra tijd bij ingepland voor al mijn vragen.

Probeer het verder even los te laten, en te parkeren lynn. Dit geeft je rust.

Het is pittig op het moment.  Pittig in mijn hoofd. Ik vind het veel, fysio, binnenkort ergo,  binnenkort oedeemtherapie. De afspraken daarnaast nog.  Heb er bijna een baan aan.

En alle gedachtes in mijn hoofd . Het volschieten.

Maar hey!!! Het gaat goed hoor! 😀

Die vraag vind ik steeds lastiger te beantwoorden. Want ja het gaat goed, maar dit leg je toch niet allemaal uit. Wat moet je zeggen.. Goed hoor en met jou? En door!

We gaan morgen beginnen met ronde 2 van de capecitabine. Vandaag bij de oncoloog geweest.bloedwaarden waren prima, gaf ze aan.  Schildklier waarde was te laag, ik heb nu een traagwerkende schildklier. En krijg hier levenslange medicatie voor. Dankjewel immuuntherapie.

Ook hier was ik wel even verdrietig om, zit je niet op te wachten op je 34e. 😅

Vandaag dus ook intake gehad oedeemtherapie.

Ik ben trouwens niet meer zo misselijk, als de 1e dagen hoor. Het lichaam moest er denk ik gewoon aan wennen. Ik slik momenteel een potje van de kruidvat. Nachtrust met magnesium, idee dat ik wat beter inslaap. Oncoloog vond het prima.

Het schrijven hier is momenteel even minder, maar ik houd het wel her en der bij op mijn telefoon.

Ik vind het prettig om van mij af te schrijven.  En dan af en toe gooi ik er weer eentje uit.

En zo zijn we al weer bijna aan het einde van het jaar. Terug blikkend op dit jaar is er een Lynn voor en een Lynn na de Kanker.

Mensen geniet van de kleine dingen om je heen. Geniet geniet geniet. ☺️

Till de volgende ! ✌️