Puur natuurlijk

Ga ik door met chemotherapie of niet? Kies ik voor een einde van dit traject en creëer ik daarmee een nieuw begin? Ga ik voor een frisse bries en laat ik mijn bloem ontluiken? Vanuit het contact met de aarde en een gevoel van veiligheid van binnenuit? Durf ik te gaan voor puur natuurlijk? Voor leven met open vensters, zodat ik daarmee de tijd naar mijn hart zet en mijn innerlijk vuur laat opvlammen?

Deze collage maakte ik vanochtend vanuit de vraag die bij mij leeft. De woorden en beelden helpen mij om mijn gevoel tot uitdrukking te brengen. Inzichten te krijgen. Ik zet dit keer vraagtekens bij de woorden. Maar het kunnen ook zomaar uitroeptekens worden. Ik laat het nog bezinken.