Leef je mooiste leven

Van verbazing naar boosheid. Van boosheid naar teleurstelling. Waarom ik? Ik leef gezond, drink regelmatig wel eens een glaasje maar ik rook niet en gebruik geen drugs. Waarom ik bij 4% van de Nederlanders onder de 30 jaar.. De ongeloof neemt mijn leven compleet over en ik kan aan niets anders meer denken. Ik sta er mee op en ik ga er mee slapen. Deze verbazing nam in de loop van het afgelopen jaar verdriet over. Verdriet om het verliezen van mijn uiterlijk, werk & onafhankelijkheid en misschien wel mijn vrouwelijkheid. Mijn ziekte nam in een snel tempo mijn hele leven over. Onzekerheid en angst dat was wat ik voelde elke dag en nacht. Zijn er uitzaaiingen? Zal de tumor wel kleiner worden? Hoe ziek ga ik mij straks voelen? Is mijn relatie wel sterk genoeg? Ga ik dood? Wordt mijn leven ooit nog zoals het was? Deze vragen en nog veel meer, hielden mij elke minuut van de dag bezig met als gevolg dat ik een half jaar niet kon slapen. Hoe zeker ik was vroeger wat ik later wilde worden was in één klap verdwenen. Ik had voor het eerst in mijn leven geen grip op de situatie. Alles wat ik had opgebouwd glipte zo door mijn vingers. 

Totdat ik inzag dat deze situatie mij ook iets moois bracht. Misschien wel het allerbelangrijkste. Namelijk te voelen, bewust te zijn, in het nu leven. Waar genoot ik van? Het zijn de kleine dingen die je groots doen voelen. Geluk lijkt zo ver weg en is tegelijkertijd zo dichtbij....

Mijn liefde, familie & vrienden maar ook de natuur zoals het strand en het bos kunnen mij meer dan ooit ontroeren. Dit geeft mij het grootste geluk. Op deze manier probeer ik het leven weer te omarmen. En natuurlijk had ik liever niet gehad dat ik hiervoor een deel van mijn leven en lijf moest inruilen. Maar deze rotziekte hoort bij een donker hoofstuk in mijn leven. En weet je? De donkere dagen maken de zonnige dagen zoveel mooier. Ik leef vanaf vandaag in het nu, we weten immers allemaal niet wat morgen ons brengt. Wees zo vrij als een vogel, durf je vleugels te spreiden, in het diepe te springen maar vooral van alles te genieten van wat je onderweg tegenkomt. Je bent namelijk je eigen boek allang aan het schrijven. Elke dag. Je hoeft het alleen te omarmen met alle obstakels en tegenslagen die je onderweg tegen komt. Een goed boek zou saai zijn met alleen maar hoge pieken. Ik schrijf de lege bladzijdes in mijn eigen geschreven boek. Dan kan je er maar net zo goed van genieten met tranen die soms ongewild stromen. Ze zijn er voor mijn verdriet en voor mijn eigen geluk. Leef je allermooiste leven, liefs Hazel