Langzaam oplopende spanning

De afgelopen weken ben ik dus gewoon thuis geweest door de dubbelzijdige longemboliën, die ervoor hebben gezorgd dat mijn voorgenomen vakantie in Spanje op het laatste moment niet doorging. Inmiddels gaat het beter en doordat ik nu nog maar eens in de 3 weken een immunotherapie krijg, kwam de kanker wat verder van me af te staan en leek het af en toe alsof het al klaar was, wat natuurlijk helemaal niet de realiteit is. Ik wilde gewoon graag dat het klaar zou zijn. Door de longemboliën was de operatie uitgesteld en ik hoorde deze week, dat deze nu definitief gaat plaatsvinden op 28 mei. Hiermee sta ik nu gelijk weer met beide benen op de grond en merk ik, dat de spanning toch wat begint op te lopen. Hoe zal het gaan, veel of weinig last na de operatie, hoe zal het eruit gaan zien, maar vooral, wat zal de uitslag zijn van het biopt dat wordt afgenomen tijdens de operatie. Weer die onzekerheid die stress oplevert. Om de stress te lijf te gaan, ben ik druk bezig in en om huis met allerlei regeldingen variërend van klein naar groot. Zo besloot ik de stoute schoenen aan te trekken om de meer dan 40 ordners te reorganiseren die er na het overlijden van mijn liefste over waren gebleven als tastbare herinnering aan de zorg die hij tijdens al die jaren in alle denkbare vormen heeft gekregen en die in deze wereld van bureaucratie minutieus soms per 5 minuten opgetekend en verantwoord moest worden. Ik denk er maar liever niet teveel aan terug hoeveel tijd hierin is gaan zitten, die beter aan hem besteed had kunnen worden. Maar ja, dan wordt dit een blog voor een heel ander platform. Het uiteindelijke resultaat is, dat er nog 16 ordners over zijn gebleven omdat de administratieve en fiscale bewaarplicht 7 jaar is. Maar er is, ongelogen, een stapel van nagenoeg 3 meter hoog door de papierversnipperaar gegaan. Niet helemaal letterlijk, want dan zat ik nu nog boven achter het machien, maar sommige dingen wel en de rest is verscheurd. Dat was op zich wel helend, want naast de mooie dingen, die al het geregel hebben opgeleverd, kwamen ook de herinneringen aan alle frustratie weer naar boven om dingen, die o zo logisch leken, voor elkaar te krijgen en waarbij je telkens tegen muren op liep en je kop 10 x stootte, voordat je het 1x voor elkaar kreeg. Ik voelde het letterlijk in mijn lijf en daarom hielp het om die hele berg van 3 meter centimeter voor centimeter te verscheuren en daarmee dat deel van het verleden in de prullenbak te laten verdwijnen, zowel letterlijk als figuurlijk. Er waren ook andere uitdagingen, zoals het irrigatiesysteem van de tuin, wat manueel gezien nu functioneert, maar digitaal is een heel ander verhaal. Een gateway in de meterkast die alleen maar af en toe rood en blauw knippert ipv continue groen, een 'smart' water control, die niet zo smart, maar 2 functies uitvoert ipv 3 en een helpdesk van Gardena, die kennis neemt van het probleem, maar vervolgens niets meer laat horen. Hoe leuk kan het worden? Nou, nog veel leuker als het internet besluit om een knipperlicht relatie met je aan te gaan. Zo is het er wel en zo is het er niet. En dan hebben we het over een glasvezel verbinding. Met de provider gebeld, die ook onze privé- en betaalgegevens op straat heeft doen belanden en na meer dan een uur met een medewerker alle opties te hebben doorlopen, heeft ook hij de handdoek in de ring gegooid en wordt er nu een speciaal team op gezet. Op mijn vraag op welke termijn dit mogelijk resultaat zou opleveren, kon hij helaas niets zeggen, ook niet bij benadering. De concurrent stond wel gelijk klaar met een naar hun zeggen fantastisch aanbod. Omdat mijn huidige contract afgekocht zou moeten worden, zouden ze € 500,00 aan mij overmaken, die de onkosten ruimschoots zou dekken en dan kon ik een contact afsluiten voor € 50,00 per maand voor 3 jaar met natuurlijk de garantie dat hun verbinding veel beter zou werken. Stuur het voorstel maar via de mail, dan ga ik ernaar kijken. Ik ben nu eenmaal wat sceptisch als het om 'gratis' geld gaat. De aap kwam al snel uit de mouw. De € 50,00 per maand kwam met bijkomende kosten en btw op € 67,50 per maand. Na even geïndependerd te hebben bleek, dat een abonnement bij deze provider met dezelfde snelheid en voorwaarden ook via internet af te sluiten te zijn voor € 35,00 voor het 1e jaar en € 50,00 voor het 2e jaar incl. de btw. De spreekwoordelijke sigaar uit eigen doos dus. Toen ik hier met een vriendin over sprak waren we het al snel eens over het feit, dat het toch eigenlijk erg is, dat je altijd maar alert moet zijn, altijd maar 'aan' moet staan, ook als je hoofd er eigenlijk niet naar staat en je in je eentje soms al moeite genoeg hebt om overeind te blijven staan. Tot zover de thuissituatie. Maar niet teveel aan Spanje denken, waar ik had kunnen zitten met een totaal andere mindset. Maar ja, dan had die 3 meter hoge berg papier nog in al die ruimte rovende ordners gezeten als ik thuis was gekomen en waren mijn planten in de tuin verdroogd geweest. Om mezelf op te vrolijken en optimistisch de operatie in te gaan, ga ik een dag van tevoren naar Amsterdam, zodat ik er 's ochtends op tijd kan zijn en heb ik voor die avond een kaartje gekocht voor de voorstelling van Esther van der Voort, een stand up comedienne, die ik toevallig voorbij zag komen op Facebook. Ik moest zo om haar lachen en al helemaal toen ik zag dat ze uitgerekend die avond vlakbij het ziekenhuis optreedt samen met Roué Verveer, dat ik zeker weet, dat ik de volgende ochtend met een big smile de operatie in ga. Zo blijft het glas halfvol 😉