De volgende stap

Vanmorgen dan de 2e behandeling.

Als eerste gevraagd of het hyper zijn na de 1e behandeling mogelijk het gevolg was van de Trastuzumab (Herceptin), maar de verpleegkundige van de dagbehandeling kon me vertellen, dat het kwam door de Dexamethason, waarvan ik 1e keer 2 tabletten moest innemen. 1 om 8 uur ’s ochtends op de dag van behandeling en 1 een uur voor de behandeling. Aangezien dat toen pas in de middag was, werkte dat ’s nachts en de volgende dag blijkbaar nog als een tierelier in de vorm van een hele nerveuze energie. Ze vertelde, dat ik niet de enige was. Toen ze in het verleden in de wijkverpleging nog chemo aan huis deden en mensen soms pas later op de dag werden behandeld, waarbij ook dexamethason werd toegediend, was er een mevrouw in haar wijk, die hierdoor ’s nachts om 3.00 uur haar hele huis ging stofzuigen. Viel het bij mij dus nog mee 😊 Bovendien was de dosering vandaag maar 1 tablet vanmorgen vroeg, dus nu nauwelijks last gehad. Wel veel energie, maar niet zo opgefokt.

Vandaag alleen de Paclitaxel gedurende een uur. Een half uur daarvoor beginnen met de ice cap tot een half uur na het infuus, dus in totaal 2 uur. Er werd nu een vierdubbele laag gaasjes als een band tegen mijn voorhoofd aangebracht en daarna werd daaroverheen de ice cap over mijn hoofd gedaan. Vorige keer was dat maar een enkel gaasje geweest. Veel meer dan 4 lagen is niet zinvol, want dan wordt de druk van de ice cap op je hoofd te groot, werd me verteld. Door verschillende lagen gaasjes te gebruiken i.p.v. een verband, heb je de mogelijkheid om later nog 1 of meer gaasjes te verwijderen als toch de druk als het meest vervelend wordt ervaren. Voor mij was het prima zo. Het laatste half uur wel een flinke hoofdpijn, maar een stuk minder dan de vorige keer en ook nu was de hoofdpijn daarna ook zo weer over. Normaal schijn je na de 2e chemo je haar te gaan verliezen. Door de ice cap zou het alleen dunner worden. Ben benieuwd. Ik heb lang haar en een haarwerk ligt al klaar bij mijn speciale kapper. Uit nieuwsgierigheid vanmiddag voorzichtig gekamd en er liet nog niets los. Selfie genomen, nu alles er nog uitziet zoals normaal.

Ook nu ben ik weer blij verrast, dat ik zo weinig bijwerkingen ervaar. Wel wat sneller last van bloedneuzen. Daar had ik al last van, maar als het nu bloedt is het heviger. Verder wat droge,  branderige ogen. Ook al iets waar ik al last van had, maar nu vaker en erger. Maar bijv. het verergeren van mijn reuma (spierreuma, reumatoïde arthritis en arthrose) in combinatie met de neuropathie in mijn handen, waar ik zo bang voor was, is tot nu toe niet gebeurd. Wil niet zeggen, dat dat niet nog komt, maar zoals eerder gezegd, ik prijs me gelukkig, dat het tot nu toe goed gaat. Overigens schijnt chemo normaal gesproken gunstig te werken bij reuma en Trastuzumab zou hierbij weer tegengesteld werken. Misschien houdt het elkaar in evenwicht.

Mijn dagelijkse 5 mg prednison mag ik trouwens gewoon door blijven gebruiken. Hoera!

Misschien voor degenen die het betreft, die eenzelfde kuur krijgen als dat ik krijg en ook de angst hebben voor allerlei bijwerkingen, zoals misselijkheid, grieperige verschijnselen, koorts, totaal energieverlies, hierbij een opbeurend woord, het hoeft dus niet persé zo te zijn. Althans, voor nu. Net als bij beleggen, “geen garanties voor de toekomst en het risico om in dit geval je gevoel van welzijn te verliezen in plaats van alleen maar je investering”. Ik kan uiteraard alleen maar voor mezelf praten en ik weet, dat bij veel zwaardere kuren bepaalde bijwerkingen onontkoombaar zijn, met alle ellende van dien. Maar dat het ook lichter kan zijn, is een positief geluid, dat ik ook graag wil overbrengen, mede omdat angst een slechte raadgever is, die de tijd naar de aanloop van de behandelingen, behoorlijk kan verpesten. Het gezegde “een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest” klopt als de spreekwoordelijke zwerende vinger 😉