Zwak, zwakker, zwakst...

Vandaag huisartspraktijk gebeld.

Graag een telefonisch consult om een afspraak voor euthanasie in te plannen voor op een donderdagmiddag eind januari of februari.

Graag opties en evt reservering bespreken.

Heb geconcludeerd dat de minimale paar 100 meter per dag afstand overbruggen niet meer lukt.

Traplopen een uitdaging. 

Dagen hangen en slecht eten resulteert in pijntjes hier en daar en hot en her.

Conclusie: voor mij uitzichtloos en geen hoop of geloof of beter.

Voortmodderen heb ik een broertje dood aan (ze leven beiden nog😉).

Ieder zijn ding.

Gecombineerd met 1 dag kats beroerd misselijk oid voelen en dan weer een dagje wat beter maakt t me niet down of depri maar gedreven met overtuiging in dankbaarheid liefde en misschien zelfs wel in blijdschap te mogen gaan. Ik laat los en zij mogen me vasthouden. Ergens stopt het onvoorwaardelijk geven en houden van en gaat over in het consumeren ervan door de ander gegeven.

To see new worlds like you never seen before...space...star trek😀

En dan voel ik dat iemand anders t ook niet goed mee gaat. Fysiek nooit ontmoet maar toch het raakt.

Pijn is zo killing en eindeloos.

Als ik kon toveren dan....helaas pindakaas.

Heb nog wel een tas met pijnstillers liggen😉😇

Fentanylpleisters in 25 37 en 50 mg

Dozen met morfine 10 mg

Oxycoon 10 mg alhoewel ik die af en toe nog wel slik omdat zelf een ribpijntje daarmee verdwijnt als sneeuw voor de zon zodat je sowieso in slaap kunt vallen.

Zal vanavond weer een slechte avond worden want aan de achterkant heb ik al 2 dagen niets kunnen droppen.

En die grote klysma s die branden zo aan je poepertje en moet er eerst een slang van 40 cm naar binnen en dan de vloeistof er door jassen.

ZELFKASTIJDING 

Dus kiezen

Spaanse peper gevoel van onderen 

Of hele avond kotsmisselijk.

Ben er nog niet uit

Bid dat ik straks ineens een gevoel krijg dat alle sluizen open gaan

Whambam