Scenarts

Fijn dat er een gevoel groeit dat het okay is. Dan kun je er rust bijhebben. Lijkt me heel moeilijk. Dus ik neem m'n petje voor je af. 

Sterkte. 🌷⚘🌼🌻

Ik denk dat velen van ons die vinden dat het leven tot het gaatje geen waardige afsluiting is, bij het horen van de palliatieve diagnose onmiddellijk de gedachte heeft gehad van euthanasie. Ik in ieder geval wel. En het eerste wat ik gedaan heb, is vragen of mijn huisarts daartoe bereid zou zijn.

En toen schoof het naar de achtergrond en stak het nog slechts afentoe de kop op.

Ik heb het van meer mensen bij wie euthanasie toegepast ging worden gehoord, dat de geest zo helder werd op het eind. Zo volkomen in tegenstelling tot het lijf. Dan sterk blijven dat dit toch echt de beste oplossing is, is een daad van liefde voor het lijf.

...en je schrijft nog, heel helder, jouw dag moet zeker jouw dag zijn, dan ook geen woensdag, wat daarvoor ook de reden mag zijn. Hoeft niet uitgelegd te worden, aan niemand. Denk aan je!

Je zei dat je jezelf als een toeschouwer ervaart.
Toen ik je woorden las, zat ik heel stil naast je.
Ook al ben ik in Taiwan,
die nabijheid hoeft niet via het lichaam te gaan.
Je hoeft me niet te antwoorden,
je hoeft geen rekening met me te houden.
Ik wilde je alleen laten weten
dat er iemand ver weg is
die je volledig ziet.

Lieve Martin
Ik ben vooral blij voor je dat je vrede  hebt met de hele toestand. Dat het geen paniekbesluit is, maar iets dat gegroeid is, langzaam en helder. Dat je lijf zegt “het is genoeg” en dat je hoofd dat volgt. Dat lijkt me een grote rust.
Ik wens je nog rustige dagen samen met je mannen. Zoals jij het wil.

Kort. Menselijk. Geen franjes.
❤️

Martin, ik weet niet wat ik moet zeggen. Zo rustig, zo warm, zo liefdevol dat je schrijft. Ik ken je niet en toch zie ik je graag.

Die woensdag voel ik wel. Gehakt dag in Nederland. Dat is net niks.

Ik lees ook je fysieke achteruitgang, die je ervaart als snel. En geloof je zonder meer.

Juist daardoor, wetende hoe pragmatisch mét emoties je bent, vraag ik mij af: zou het kunnen dat de dood zich onaangekondigd aandient nog voor de scenarts op je deurbel drukt?

De dood is grillig, laat zich niet in een hokje duwen. Heeft niks met agenda's. 

Eigenlijk gun ik je dat het meest, een onaangekondigde dood. Niet een onverwachte dood, in jouw situatie is dat niet van toepassing.  Onaangekondigd  past nog wel.

Hou je daar ook rekening mee? 

Ennuh, ik gun je dat op woensdag de dood iets anders te doen heeft.

LY

Jij doet wat ik 'gepland' heb sinds ik weet dat ik heb wat ik heb. Destijds (al heel wat jaar geleden) geïnspireerd door een lotgenotevriendin (via Alpe d'HuZes). Ze is naar de warme zon verhuisd, maar vele maanden elke stap met haar mee mogen beleven. Tot en met de laatste...

Ik had zóveel bewondering voor haar en vond haar ongelofelijk sterk. Spiegelde me aan haar. En zij had en deed hetzelfde omgekeerd naar mij. Els. Ik vergeet haar nooit. En al ken ik jou niet echt, toch dankzij dit kleine stukje zal ik je nooit vergeten. Je hebt me Els 'weer gegeven' en me laten zien wat de waarde van leven en sterven in liefde betekent. Dank daarvoor!

Liefs Hebe
Mijn kaars zal voor je branden op de dag van jouw keuze. En deze brandt dagenlang door (Mariakaars) en begeleid je naar de plek waarheen je gaat xx

Lieve Martin,

Euthanasie betekent ‘een goede dood’ en dat is precies zoals het is. Ik heb dat bij mijn man gezien. Hij was de laatste 2 weken ook heel helder en rustig. Alleen de laatste 3 dagen trok hij zich meer terug in zichzelf. Volgens de huisarts komt dat vaak voor. Het was de slechtste dag uit mijn leven, maar het is zo mooi gegaan. Liefdevol hielden mijn kinderen en ik hem vast toen hij het leven losliet. Toen ik de palliatieve diagnose kreeg heb ik direct een euthanasie verklaring gemaakt. Zo wil ik ook dood als het zover is.

Ik wens je nog mooie liefdevolle dagen lieve Martin.

Liefs, Monique 

Zo sterk hoe je alles beschrijft. Hoop dat het verloopt zoals je het hebt bedacht. Wens je een goede mooie en rustige laatste reis.

Petra