Nog 11 dagen te gaan?

Gisteren de huisarts gesproken. 20 januari gaat niet lukken.

Proces is alsvolgt:

Scenarts komt beoordelen of euthanasie akkoord is

Schrijft rapport, akkoord zal gegeven worden

Huisarts neemt contact daarna met mij op om samen een datum te plannen.

20 januari voelde voor mezelf ook wel wat vroeg omdat we nog wat klusjes willen afronden voor de "grand finale". En dat geeft onrust juist omdat je die laatste dagen intiem en in alle rust tesamen wilt zijn.

Ik dacht aan circa 3 dagen rust en bezinning gezamelijk nodig te hebben maar de huisarts dacht het mooi om naar de geboorte. Dat  het bijna een ongeschreven regel is dat je de ouders een week na de geboortedatum met rust laat omdat die week voor hen domweg nodig is.

Kortom voor nu nog geen vaste datum, maar wel de overtuiging dat t ook niet te lang moet gaan duren.

De dagen duren lang, voel me vaker niet oke dan wel op me gemak.

Van pijn is geen sprake meer. Alleen dat ongemakkelijke gevoel in de maag en weinig eten is al belastend genoeg.

Ik zie dan op tv mensen smikkelen en smullen en t water loopt me in de mond om tegelijkertijd weerzin te voelen bij inname van voedsel.

Zolang ik goed blijf drinken voorziet de huisarts fysiek geen problemen.

Na akkoord van de scenarts en een datum zal de wijkverpleging op die dag een naald aanbregen voor het slaap- en dodelijk middel wat de huisarts gaat toebrengen.

De afspraak zal in de middag rond 3 uur zijn. Ze weet heel duidelijk wat ze wel en niet wil.

Ze komen met zijn 2 omdat het toch iedere keer een emotionele impact heeft.

Ze wil zitten aan de kant van het infuus en ze verwacht van mij dat ik dan al klaar ben met t afscheid naar geliefden zodat er kort en bondig gehandeld kan worden.

Na de dodelijke injectie zal de schouwarts langskomen en checken of alles volgens de regels is gegaan.

Daarna zal ze het infuus verwijderen.

Ik wil sterven in de stoel van m'n vader half liggend, met uitzicht op de tuin en mijn partner, zonen en vriend aan 1 kant de de 2 artsen aan de andere kant.

Ze waarschuwde ervoor dat na het toedienen van het slaapmiddel mn hoofd naar voren of opzij kan vallen. Dus de stoel in een ligpositie is dan fijn.

Het verhaal dat je na de dodelijke injectie al je lichaamsstoffen laat lopen dat is niet van toepassing garandeerde ze ons. Dus doeken of luiers zijn niet noodzakelijk.

Daarna zal ik opgehaald worden door een instelling die t bloed gaat vervangen voor een andere stof...soort van balsemen zodat koelelementen niet noodzakelijk zijn mits de woonkamer niet te warm wordt gestookt.

Ook de rieten grafkist besteld om die in de woonkamer te stallen om er alvast aan te wennen.

Kortom t wordt allemaal concreter ook voor mijn gevoel.

Partner had alle naasten een bericht gezonden dat áls er een tijd is om nog wat te sturen of zeggen dat dit de tijd is.

Kortom er stromen van allerlei mooie berichten fysiek binnen op ons huisadres die ook weer memories openen van vroeger.

De countdown ga ik even stoppen omdat de exacte datum nog onbekend is.