Countdown, 15 dagen te gaan?
En net vandaag voel ik me sinds 7 weken voor het eerst een 7 ipv een 4, 5 soms een 6je, ondanks of misschien wel dankzij een korte braaksessie in de ochtend.
Heb wat meer eetlust of noem het minder eetLast.
Afspraak met oncoloog as woensdag is gewijzigd naar face to face.
Mijn vragen zijn helder en duidelijk.
Geen invasieve ingrepen meer voor mij. Wat resteert er nog met welke potentiële bijwerkingen?
Ben blij besloten te hebben te stoppen met de fentanylpleisters en morfine enkel op gevoel van pijn deze nauwelijks meer gebruik.
Pijn overheerst niet en lijkt zelf te managen. Wat een wereld van verschil.
Zoon komt dagelijks langs, soms samen emotioneel. Hij zegt het voelt nog zo kort, maar ik begrijp het wel.
Praat met verwondering en respect over partner die eea regelt organiseert en ook zelf met de toekomst worstelt.
Die zich nu een baan door de gladheid worstelt richting yoga. Lekker zijn eigen momentje pakkend.
Ben trots
Gisteren heeft zoon de stoel van mijn overleden vader opgehaald in Doetinchem. Zodat ik vanuit een luxepositie mijn uitzicht over de tuin met maagdelijk witte sneeuw en verlichting kan hebben. Al gewenst toen de diagnose 13 maanden geleden werd gesteld en gerealiseerd samen met naasten.
Hij hoorde iets over een voetenbadje omdat bij massage mn voeten stonken. Dus is nu ff heen en weer naar Apeldoorn en morgen weer terug naar Amsterdam want daar heeft die er nog 1 staan.
Kortom blij met vandaag en op naar morgen hopelijk zonder grote ongemakken.
En niet onbelangrijk, soms voelt het hart te klein voor al die pure onvoorwaardelijk liefde. Dan kraakt het in zijn voegen.
7 reacties
Nou, ik reken op nog heel wat mooie , intensze momenten met zoon en vriend. ❤️
Je tovert een serene glimlach op mijn gezicht,ook ik voorzie mooie momenten jij vanuit je stoel met je voetenbadje uitkijkend op een mooie witte wereld met lichtjes🕯
Zo lief wat je zoon doet en ik lees zeer mooie waardevolle liefdevolle momenten tussen jullie en emotioneel zijn mag ,je bent immers zijn paps en hij houd zielsveel van jou evenals jou lieve man ,zo fijn dat hij ook even zijn eigen ding kan doen dat is belangrijk .
Das fijn face to face en heb je recht op ,ik denk aan jullie 🕯💜
Liefs hes
Mensen en vooral naasten, daar kun je op bouwen. Net zoals ze op jou konden bouwen.
Je zoon en partner zijn zo attent voor jou dat ik niet anders kan dan heel veel genegenheid voor hen voelen. Laat je hart nog maar veel barsten van liefde voor hen. En dat ze je maar in de watten leggen! Comfort maakt een enorm verschil. Geweldig dat je zelfs zonder morfine de pijn kunt managen. Ik hoop dat dat nog lang zo mag blijven!
Ik lees dit blogbericht nu en ik heb veel moeite om niet te gaan janken....wel vochtige ogen maar die had ik al bij je blogbericht van 7 januari.....ik vind je mega sterk Martin, hoop dat ik dat ook kan opbrengen tzt.....
Ik ben niet zo'n bikkel wat pijn betreft.....
Weet je Jilles
Ik denk dat het ziekteproces voor iedereen een impact heeft.
Zolang er hoop is en uitzicht op perspectief dan is t logisch dat je daarvoor kiest.
Net als jij heb ik ook een hekel aan pijn.
Aan de andere sinds mijn 40ste merkte ik dat ouderdom ook steeds meer met gebreken komt en vaak weet je je aan te passen. Door levenstijl medicatie CBD olie etc
Toch zon ingrijpende ziekte is toch anders. Alsof je in no time in staat moet zijn om je weg daarin te vinden.
En ja wat is voor jou essentieel? Mis je nog iets. Tevreden?
Alles komt zomaar ineens voorbij.
Dat is niet niks en zeker emotioneel, maar ook een kweestie van soms gezond verstand en jezelf in de spiegel aankijken.
Voor mijn gevoel wilde ik nog zeker 30 jaar vooruit.....
En toch als ik kijk hoe ik mijn leven geleefd heb ach dan is er iets om op " af te bouwen"
Jouw laatste zin...
Zó mooi, zo bizar, zo waar, zo intens, zo echt, zo liefdevol... Wow, tranen in mijn ogen..