Voorlichtingsgesprek

Het is donderdag de 26e. Ik heb een afspraak voor bloedprikken om 9.53 en het voorlichtingsgesprek is pas om 13.30. Ik heb met m'n zusje afgesproken om even wat gezelligs te doen. Ik dacht naar de kapper te gaan voor korte coupe, maar die afspraak werd vrijdag om 17.15. We rijden samen naar de prikpost en zijn mooi op tijd. We kletsen de hele tijd over van alles en nog wat. Ineens is het al 10 uur en ben ik nog niet opgeroepen. Ze hebben me overgeslagen, blijkt. Ik wordt alsnog geprikt. Ze neemt de etui van het AVL in ontvangst en vult de twee buisjes. Daarna ben ik klaar. Ik vraag nog of dit het is en de prikdame zegt ja. Ik twijfel, maar denk dat komt vanmiddag wel, dan vraag ik het wel na. We gaan na afloop samen winkelen. Zus wil hardloopschoenen en ik weet wel een plek waar ze dat uitgebreid meten. Het is gelukt, Zus bounched op haar Brooks door het leven. Ze heeft mooie doelen voor ogen. De Zandvoort circuitrun en de kwart marathon van Egmond staan op haar lijstje. Dat horende zet mij ook wel aan het denken. Welke doelen heb ik eigenlijk? Het is goed om daarover na te denken. We gaan nog wat winkeltjes in en uit en drinken nog wat. 

Daarna richting huis. Even lunchen en voorbereiden op de afspraak voor het voorlichtingsgesprek. Ik schrijf de vragen even netjes op en nummer ze opnieuw. Dat is handig als je er iets over wilt opschrijven. Mijn man doet dat allemaal voor mij tijdens de afspraken, dat is heel helpend.

We moeten op de 6e etage zijn. We melden ons bij de teampost en een hele vriendelijke verpleegkundige komt ons al tegemoed. We moeten over de zaal heen waar de dagbehandelingen plaatsvinden, om naar de spreekkamer te gaan. Dat is behoorlijk confronterend. In eerste instantie vind ik het heel naar om die mensen daar zo te zien zitten en daarna kwam meteen het besef dat ik daar volgende week ook zit.

Eenmaal in de spreekkamer kwam het wel even binnen en laat ik mijn tranen de vrije loop. We krijgen koffie en thee en ik mag m'n verhaal doen. Dat doe ik dan ook. Steeds minder uitgebreid, maar ook hier hoor ik dat ik het goed doe. Iedereen doet het anders, maar ook dit is prima. We krijgen vervolgens uitleg over de type chemo's en wat de bijwerkingen daarvan zijn. We spreken over wat het voor ons als gezin betekend. Hoe de kids ermee omgaan. We vertellen over ons vakantieplan en besluiten dat chemo op donderdag praktischer is, omdat we dat fatsoenlijk op woensdag op tijd kunnen bloedprikken voor de volgende kuur. 2 april 9 uur is de dag. Ik krijg een hele etui met proefmonstertjes met zonnecreme, nagelverharder en andere informatie mee. Heel attent.

Er wordt toch nog een afspraak voor bloedprikken gemaakt om de beginwaarden te bepalen. De prikdame had toch niet goed gekeken.