Op de helft van kuur 1
Afgelopen donderdag kreeg ik de tweede kuur. We zijn dinsdag teruggekomen van onze trip naar Spanje. Wat goed dat we dat hebben kunnen doen. De eerste drie dagen heerlijk weer de laatste twee n stuk minder. Ondanks dat alles eruit gehaald. In de zee gezwommen, want dat wilde ik graag. Flink gewandeld, berg op berg af, tapas gegeten en goede gesprekken. Toen kwam de terugreis eraan. Ik had m’n vlucht wel willen omboeken, maar ja de tweede kuur wacht. Ik weet dat t moet, maar met tegenzin doe je dat op zo’n moment. Dinsdag nog n heerlijke middag thuis. Woensdag stonden er al wat afspraken op de planning. Vragenlijst invullen, bloedprikken voor 9 uur, medicatie ophalen, telefoongesprek met de dagbehandeling ter voorbereiding op de kuur en n videocall met t AVL voor genetisch onderzoek. Ik voelde me als vanouds op de fiets naar t ziekenhuis. Heerlijk, nog even van genieten dat t zo voelt.
Donderdag om 11 uur werd ik weer verwacht. In eerste instantie baalde ik wel van de tijd. Ik dacht begin ochtend is toch prettiger. Ik ben op de fiets heen gegaan. Eenmaal bij de dagbehandeling kreeg ik n bed aangewezen. Mmm, dacht ik dan voel ik me helemaal zo’n patiënt, maar achteraf zat t eigenlijk prima. Er was wat vertraging met de kuren bij de apotheek, maar om 11.45 konden we starten. We kregen n lunch aangeboden, prettige afleiding en er was n vrouw voor de eerste keer waarmee ik wat aanspraak had. Ook heb ik de diëtist gesproken en goede tips gekregen qua tussendoortjes en aanvullen van eiwitten na inspanning.
Wat n verschil met de eerste keer toen ik tussen allemaal oudjes zat. Daarbij weet ik nu wat er allemaal staat te gebeuren en dat scheelt natuurlijk ook.
Om 12.30 stond ik weer buiten. Over de helft van deel 1.
Langs m’n collega’s gefietst en daar even bijgekletst. Aanstaande dinsdag is er n training, daar wil ik wel naartoe. Maar ga dan alleen in de middag. Afhankelijk natuurlijk van hoe ik me voel, maar daar is alle begrip voor.
Met n halfuurtje fietsen was ik thuis. Direct n kwark met appel gegeten en even gechilld. M’n mutsjes waren bezorgd, dus passen geblazen. ‘S avonds nog zin om kippensoep te maken. Dit recept houden we er wel in. Niet te zwaar maar wel voedzaam. De boys ruimden de vaatwasser in en mn man en ik zijn aan de wandel gegaan. We verkennen steeds meer plekjes in de buurt die we na 17 jaar pas ontdekt hebben of dat t veranderd is. Na n uur weer thuis en om 21 uur lag ik in mn bed om vervolgens om 00.10 klaarwakker te zijn. Blijkt n bijwerking van de Dexa te zijn.