Stiekem

De scan was boven verwachting goed. Uitzaaiingen bij de lymfeklieren in het bekken verkleind, dus de linker stalpoot moet een andere oorzaak hebben. Een vergroting van de lymfeklier achter de longen was weer wat minder, maar die heeft geen invloed op de stalpoten. Ook de verdenking van longmetastasen is opgeheven. Bot wordt dichter, dus ook vanaf dat oostfront geen nieuws. Er is een mogelijkheid dat de docetaxel de zwelling veroorzaakt, hoewel dat dan meestal beperkt blijft tot de enkels. Maar omdat ook de hb aan de lage kant zat met 6.1, was het advies de chemo met 20 procent te verlagen. Bloedzakjes aan de infuuspaal kun je beter voorkomen.

Wat hij niet adviseerde, maar misschien wel stiekem, was het gebruik van de wappiepil. Als vanouds vond hij mijn gedachtegang interessant, vooral met voorkomen van interactie met de chemo. Hij zag geen contra-indicaties, dus daar was geen gevaar bij. En toen begon hij een betoog over hergebruik van medicijnen en dat de pharmacie koortsachtig zoekt naar alternatief gebruik van bestaande medicijnen, zodat de kosten beperkt werden en er een paar duizend minder muizen over de kling behoefden te worden gejaagd. 

Bij het gasthuis sprak ik een vrijwilligster die op het lab van het avl werkte en na haar werk nog een paar uurtjes hielp. En uitgerekend zij hield zich bezig met de ontwikkeling van bestaand medicijnen die mogelijk ook toepasbaar waren bij andere kankersoorten. Een gecombineerd aangrijpingspunt of net ietsje anders en hopla, een nieuw medicijn.

Bloedverziekend heet was het. En hoewel al klaar met de chemo en er een japanse kok kwam met een sushibar, heb ik toch mijn handschoenen maar aangehouden. Terwijl iedereen pufte van de hitte, hield ik het heerlijk koel.

Maar wel met een knorrende maag, dat weer wel.