Spelen

Mol speelt vals. Hij zou elke keer de val laten dichtklappen, zodat ik ook weer even fijn met ijzer kon spelen. Hard knijpen tegen de veer in en dan een pennetje in een ieniemienie gaatje in een lipje wat rond een asje draait plaatsen. Een handeling waar je drie handen voor nodig hebt. En waar ik eigenlijk vier handen voor moet gebruiken, want die veer is best wel sterk. Nee, ik ga niet op mijn kont in het gras zitten om ook mijn voeten in het opspanproces in te zetten. Dat is vragen om moeilijkheden. Niet dat ik nou persé mijn vingers ergens tussen wil krijgen, maar je moet wel het gevoel krijgen dat je het ergens voor doet.

Het wordt ondertussen al een aardige grot daar bij die dennenboom. Ik denk dat Mol besloten heeft om van mijn diensten gebruik te blijven maken en de grot als een soort van stortplaats gebruikt. Hupsakee, door de gang, al het zand naar de stortplaats. En dan niet mooi in het midden, nee einde gang is ver zat.

Elma had in mijn vorige blog een mooi plaatje van een mol geplaatst en het viel mij op hoe plat en haarloos zijn schedel was. Komt vast van het omhoog duwen van de grond en dan je kop stoten en schuren aan een tegel.

Ik heb nog een emmertje carbid. Zal ik nou toch de gang vol laten stromen met carbidgas en dan aansteken...?