De uitslag

Maandag 13 oktober 2025

Maandagochtend word ik gebeld door de verpleegkundig specialist van de mammapoli. Ze vertelt dat ze me einde van de middag zal terugbellen met de voorlopige uitslag. Wanneer ik haar vraag of er ook nog een reële kans is dat het geen borstkanker zal zijn, geeft ze aan dat de kans toch wel heel groot is dat het wel borstkanker is en dat de uitslag van de lymfeklier waar ook een biopt van genomen is heel belangrijk is. 

Het wordt een lange dag en we zijn heel erg bezorgd. We willen nog niets aan de kinderen vertellen zolang we het allemaal niet zeker weten en we maken er het beste van op het vakantiepark, waar heel veel afleiding is. Tegen het einde van de middag zijn we in het vakantiehuisje. Ik kijk voortdurend op mijn telefoon en ben bezorgd dat ik geen bereik heb, iets waar ik nooit druk over maak. Dan gaat de telefoon. De kinderen kijken op dit moment even tv en wij zoeken een rustig plekje op in het vakantiehuisje. De verpleegkundig specialist vertelt ons de voorlopige uitslag: het is borstkanker en de lymfeklieren zijn schoon. Heel raar hoe binnen zo'n korte tijd je perspectief kan veranderen. We zijn enorm opgelucht over de schone lymfeklier! En natuurlijk ook heel verdrietig over de diagnose borstkanker, maar aan dat idee waren we de afgelopen uren al een beetje gewend geraakt. 

We besluiten dat het tijd is om het ook aan de kinderen te vertellen. We hebben een dochter van 9 en een zoon van 7. Op het moment dat ze het woord 'kanker' horen schrikken ze allebei en zijn ze bezorgd. "Ga je dan dood mama?" We geven uitleg en stellen ze gerust dat het er niet naar uitziet dat dat het geval is. Onze dochter heeft allerlei vragen. Onze zoon is stilletjes en geeft na een paar minuten aan dat hij niet wil dat we het er nog over hebben. We knuffelen elkaar en spreken af dat we ze op de hoogte houden van bijzonderheden en dat als ze dingen willen weten, ze ons er alles over mogen vragen. En dan kletsen we weer over andere dingen. En af en toe plopt er bij de kinderen opeens een vraag of opmerking op. Wanneer ik later die avond vraag welk boek ik aan ze zal voorlezen zegt mijn zoon "jij mag kiezen mama, want jij hebt kanker". Daar kunnen we ondanks alles toch ook wel een beetje om lachen. Mooi hoe dit in een kinderhoofd werkt.