Zien en niet zien
Ergens diep in dat lijf van Mr willy, in wat ooit een prostaatloge was, en waar volgens de chirurg geen cel meer durft te kamperen, zit blijkbaar nog een klein etterbakje van een cel. Zoān overijverige, half gepensioneerde vakbondsafgevaardigde die het werk niet kan laten, en in zān eentje opnieuw een staking op poten zet. Een cel die PSA rondstroot alsof het confetti is. En jawel, op de PET-scan licht het op. Helder, onmiskenbaar: verhoogde activiteit. Opnieuw. Heel wat harder dan een paar maanden terug. En precies waar het niet hoort.
Nou, dacht ik geen paniek. Dat wordt bestralen. Zondag een MRI gehad. De Grote Ziener. De Orakelmachine die met magnetische ogen door vlees en vezel prikt. Die alles ziet, tot in je botten, tot in je zondeval.
Dacht ik.
Want die MRI van mij, die zegt doodleuk: āGeen macroscopisch recidief. Geen anatomisch correlatief letsel. Niets te zien.ā
En daar zit je dan. Met een PSA die verdubbelt op een maand tijd. Met een PET-scan die zegt: pas op, daar zit iets. En met een MRI die beleefd zijn schouders ophaalt, alsof het hele zaakje hem niet interesseert.
Wat blijkt nu? Die etterbak heeft zich verscholen in het littekenweefsel. In dat stukje ruwe grond waar ooit chirurgisch gekapt en gesneden is, en waar nu alleen nog bindweefsel en littekens resteren. Daar, precies daar, houdt hij zich gedeisd. En een MRI ziet wel dat er littekenweefsel zit, maar die kan niet onderscheiden of er kwaadaardige cellen tussen zitten of niet. Alles ziet er daar grijzig, onduidelijk en vaag uit. Een tumorcel of een vezelcollage? De machine weet het niet. En dus zegt het verslag: er is niets te zien.
Het is een beetje zoals je auto die al dagenlang piept en snurkt en vlammen uit de motorkap hoest, en de garagist die zegt: āWe vinden niks, meneer. Rijdt u maar rustig verder tot hij Ć©cht stilvalt.ā
Dus is het wachten geblazen. Geen andere keuze.
Wachten, pfff.....
9 reacties
Ma oei, dat wist ik niet dat mei niet door littekenweefsel kan kijken! En als ze weten dat daar die klotecel met zijn fluo jasje zit en waarom mri die niet... waarom doen ze dan niks? Voelt ge u hier wel ok bij?
Nou, das een dubbel gevoel. Als die uitzaaiingen nog zo klein zijn dat ze door dat littekenweefsel heen nog niet zichtbaar zijn, moet ik me nog zeker geen zorgen gaan maken.
Op zich doe ik dat dus niet.
Alleen, de hele opzet van dat oligometastisch bestralen is juist om te bestralen als de uitzaaiingen nog piepklein Ć©n beperkt in aantal zijn. En om daardoor een volgende systematische behandeling zolang mogelijk uit te stellen.
En door te wachten komt dat principe wel op de helling. En dat maakt me dus wƩl ongelukkig.
Getverdegetver, dat geeft een wel heel ongemakkelijk gevoelā¦.je weet dat er wat is maar niet hoe, wat en waar of zoiets. Je ziel in lijdzaamheid bezitten heet dat danā¦.
Knuffel voor jou!
Dus heb je mu onverwachts toch een hele lege agenda in juni?
5 of 6 afspraken nog voor de andere bestralingen, maar de tweede helft van juni is leeg. D'r is dan toch nog iets goeds aan.
Niet weten of er iets is, of er niets is...man toch, wat een onzekerheid! De prostaat is weg maar in dat littekenweefsel...daar kunnen kwade cellen ergens in het verdokene doen wat ze willen. De machine is toch niet zeker dus er is niets...Brrrrr, wat een akelig gedoe toch !
Marc.šš
Ja he. Ondanks alle vooruitgang zijn er dus toch nog altijd wel beperkingen in de medische beeldvorming.
Lieve Willy,
Zo moeilijk lijkt me dat. Wel een oplopende PSA waarde, maar niets wat ze op dit moment kunnen doen om het opvlammend etterbakje te verwijderen. Verwijderen van het betreffende littekenweefsel is niet mogelijk?
Maar zoals Zweef zegt: je hebt nu wel een lege agenda in de 2e helft van juni.
Liefs, Monique
Technisch zal dat wel mogelijk zijn, denk ik zo. Maar in dit geval is het als schieten met een kanon op een mug. Beter wat wachten dus.