VERHALEN VAN EEN VREEMDE RAT , HOE HET BEGON

Heb vorige week Rat nog eens gesproken . Was lang geleden , en sinds de laatste keer dat ik hem gezien had was er heel wat  gebeurd. Dus Rat had veel te vertellen . En daar heb ik een blog over gemaakt , en die wordt een dezer gepubliceerd . 

Nu , de oudgedienden kennen Rat en het heroĆÆsch gevecht van Zweef met Rat .

Maar voor de nieuwkomers : 
Zweef heeft indertijd eens het ongewenst bezoek gekregen van een Rat . Maanden lang heeft ie geprobeerd om dat beessie weg te krijgen , zonder succes . Z'n halve huis heeft ie daarvoor afgebroken.
En over zijn jacht op Rat heeft Zweef tientallen blogs geschreven . De hele gemeenschap volgde die lotgevallen. Een echte soap . 
En dan is het uiteindelijk toch gelukt , en is het stil geworden rondom Rat . 
Maar ik heb altijd , ook in het echte leven , gesupporterd voor de underdog  , en nu had ik echt wel sympathie opgevat voor die arme Rat , waar altijd maar jacht op werd gemaakt .
En dan had ik dus eens een paar blogs geschreven , over die rattenjacht , maar dan gezien door de ogen van Rat . 

En dit was dus de eerste

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


 Wij waren met vieren . Pa , Ma , Zusje en ik  en  woonden in een groot hol in een oude stortplaats , dicht tegen de Zaan . 
 Zalig . In zo'n stort is altijd van alles te beleven , en eten in overvloed .
En regelmatig liepen wij tot aan het water, slakken zoeken , eieren roven . Een ongelooflijk heerlijke tijd .


Helaas , het heeft niet mogen duren 
  Op een dag , 'k was met Zusje naar de Zaan geweest , kikkers gaan vangen kwamen we thuis , en wat een ramp . Ons huis kapot , Pa en Ma dood . 
Mensen waren met grote graafmachines het stort komen leegmaken en alles lag plat .  
Ook de huizen van onze buren en verderop waren weg , iedereen dood . 
Het hele terrein was onbewoonbaar geworden , en we moesten weg . 

Het begin van een lange calvarietocht . 
Levensgevaarlijk . 
Overdag had je honden en katten die jacht op je maakten , en 's nachts waren het uilen en andere roofvogels .
Dagen hebben we zo rondgezworven , geen tijd om te rusten , geen tijd om fatsoenlijk te eten . 
Maar dan had zusje  een boetje gezien , en daar hebben we dan toch een goede schuilplaats gevonden. 
Goed om terug op krachten te komen . 

En rechtover ons was een groot huis . Kasteel Andijk , noemde het . 
Gemakkelijk bereikbaar , zowel over de grond , als via een boom , recht naar de dakgoot.
En honderden openingen , we konden binnen , waar we maar wilden . 
En dan zijn we maar eens gaan kijken . 
Een heel grote zolder . Wel wat winderig , teveel gaten en kieren , maar droog en gezellig . 
En een enorm leuke speelplaats . Vooral verstoppertje spelen was ongelooflijke fun . 
En overal voedsel . 
Dus besloten we maar om daar te gaan wonen . 

Wat we in het begin niet wisten was dat er beneden een buurman woonde .
Maar die viel heel goed mee. Echt een heel lieve man
Het eerste dat die deed was boven op zolder de grootste gaten en kieren dichtspuiten , zodat wij tenminste lekker warm zaten En , alhoewel er eten genoeg was , kregen wij nog meer
Blokjes pindakaas , stukjes twix , chocolade , teveel om op te noemen

Jammer dat mijn zusje dan gestorven is . Waaraan weet ik niet , ineens was ze weg . 

Buurman , die waarschijnlijk wel wist dat ik alleen en eenzaam  was , heeft dan al het mogelijke gedaan om mij te entertainen . 

 - klapvallen gezet , als je er tegen liep kreeg je een klap , anders lekker eten . 
 - doolhoven gebouwd , afvoerbuizen gelegd om in te spelen . Die eindigden dan op de leukste plaatsen , in een watervat , in een mollengang , en nog andere plaatsen , te gek om op te noemen . 
 - en hij hielp mij op alle mogelijke manieren . Had zelfs een automatische tuinverlichting , kon ik 's nachts zien waar ik liep 

't Heeft mij allemaal geholpen om die moeilijke tijd zonder zusje door te komen . 

En dan hebben we een paar dagen verlof genomen . De bloemetjes buiten gezet .
Maar toen ik terugkwam , was al dat leuke speelgoed weg . En 't hele huis stonk naar azijn . 
Ik denk dat buurman niet meer wil spelen met mij . 

Nu ja  ik wordt wat ouder en 't wordt tijd dat ik het wat rustiger aan ga doen en me settelen . 
 Ik heb boven , ergens aan de dakgoot , nog een heel rustig plekje gevonden .
Vlot toegankelijk en buurman heeft er geen weet van . 
'k Heb tijdens mijn verlof een lief Ratje ontmoet en die ga ik ten huwelijk vragen.
Een gezinnetje stichten 

Zou Buurman geen peter willen worden ??

14 reacties

Hoi Willy,

In het begin van het lezen van jou verhaal had je me echt op het verkeerde been gezet. Ik dacht nog, is dit een van Willy’s dromen geweestšŸ¤”. Totdat het kwartje viel( is bij mij meestal niet zo snel, ik ben goed voor de gek te houdenšŸ™ˆ). Wat een verhaal zegšŸ˜‚. Nu nog de plaatjes erbij. Er was toch iemand hier die ook prachtige afbeeldingen maaktšŸ˜‰. Ik denk dat Bernie vast wel  een mooie šŸ€ erbij kan toveren😁. Of een familiešŸ˜‚. Sorry Zweef. Ik hoop echt dat ie snel een ander woonadres vindt. Nee, geen vakantiehuis, want dan is ie binnen de kortste keren straks weer terug.

Laatst bewerkt: 21/04/2022 - 09:08

Bij het lezen van de eerste alinea dacht ik, wat leuk ik heb vlak bij een stortplaats gewoond en als kind, stiekem, heel veel gespeeld moesten eerst langs,in onze ogen boze beheerder, via zelf gemaakte vlotten lukte dat op zekere hoogte. Snoep namen we zelf mee voor in de gemaakte hut.

Tweede alinea, ach wat erg pap en mam dood nu wees met zusje. 

Toen viel het kwartje, geniaal geschreven.

Laatst bewerkt: 21/04/2022 - 09:15

Ja en ik zit nog steeds met de brokken. Woonkamer, daar kan ik eigenlijk geen bezoek in ontvangen, dat kun je zien in mijn laatste blog. En ook de slaapkamer, ook daar nog gaten in de muren die dicht moeten, maar dan moet eerst de kledingkast verschoven worden.

Op dit moment is het stil boven, ik denk dat alle toegangen dichtgemaakt zijn, maar zeker weten doe ik het niet....

Laatst bewerkt: 23/08/2022 - 07:55

Goeie grutten, ik kom niet meer bij!!!

Heerlijk mens jij! 
En geloof me, o zo vaak - gelukkig nog niet met ratten - denk ik precies zo. Och dat muisje...enz enz 
Met hulp van een inloopval vangen en dan naar het wijde veld brengen voor een nieuw tehuis. Maar ja, dan is ie zielig eenzaam en verlaten.. en heeft het koud en bibbert... echt, moet niet gekker worden want ik heb soms echt medelijden (toen Ruud dus muis in de kou naar het veld had gebracht) en wilde bijna dat ie terugkwam...

Ben ook gek op de animatiefilm van Ratatouille... :-)

Knufs xx Hebe

Laatst bewerkt: 26/08/2022 - 17:08