Thuis

In het land van friet en bier, waar de lucht dik is van drama en de geur van intrige is er een Vlaamse soap, die daar ronddartelt als een dronken eekhoorn in een veld vol landmijnen. 
Hier vinden we Simonne Backx en Frank Bomans, wiens liefdesleven meer bochten heeft dan het Grand-Prix circuit van Francorchamps.. Hun relatie, gelardeerd met overspel en buitenechtelijke escapades, kent meer op- en neergangen dan de aandelenmarkt op een slechte dag. En dan hebben we Dries, de mannelijke versie van Assepoester, die begint als de gigolo van Marianne Bastiaans maar eindigt als een trouwe abonnee op de pornosite van zijn stiefdochter Emma.
En Marianne, de grande dame die bewijst dat leeftijd slechts een getal is, vooral als je besluit op je herfstjaren nog iemand de hersens in te slaan met een golfstick. Moord en doodslag zijn net zo gewoon als regen in april. Wikipedia, dat alwetende digitaal orakel, heeft de lijken geteld en kwam uit op een indrukwekkend aantal van 68. De serie heeft een draaideur  voor acteurs, met een 'Welkom'  aan de ingang en een 'RIP' matje aan de  uitgang.

En dan is er nog Bob, de man die kanker krijgt en sneller herstelt dan je "miraculeuze genezing" kunt zeggen, waardoor hij weer deelneemt aan de soap marathon. Franky, de homoseksuele zoon van Frank, die eerst trouwt met Tobi,  om vervolgens te besluiten dat hij liever als Kaat door het leven gaat, waarmee hij de  overgang maakt van homoseksuele echtgenoot naar transgender icoon met de elegantie van een vlinder die uit zijn cocon komt 
. 
Nancy, met haar lach die aanstekelijker is dan de griep in het hoogseizoen, Eddy, die meer volks is dan een frietkot op de hoek, Karin, die wulps door de scènes danst als een bij van bloem tot bloem, ondertussen intrige na intrige opstapelt, en nog vele, vele anderen.. Samen vormen ze het kloppende hart van een serie die meer ups en downs heeft dan een lift in een wolkenkrabber.  
Alle maatschappelijke thema's worden aangesneden. Van incest tot dementie, van zelfmoord tot stalking. Drugs, verkrachting, euthanasie, autisme,  zelfs de niche van seksuele dienstverlening voor gehandicapten worden behandeld met de finesse van een olifant in een porseleinwinkel. En zelfs draagmoederschap voor alleenstaande mannen wordt uit de hoge hoed getoverd .Geen thema te gek of er wordt een verhaallijn omheen gebouwd.

Nou, voor degenen die onder een steen hebben geleefd of de laatste twintig jaar in winterslaap waren: het gaat hier over "Thuis", het televisiejuweel dat al meer dan twee decennia de Vlaamse huiskamers verlicht als een kerstboom in een donkere steeg. 
En ook op het landgoed van Mr Willy is "Thuis" vaste prik. 
Niet dat ze alle dagen kijken. Nee, de afleveringen worden gehamsterd, en dan, na zo'n week of twee, nestelen de Willy's zich voor de buis. Verstand op nul, blik op oneindig, een avond waarop de wereld buiten hun woonkamer ophoudt te bestaan.

Gisteren was weer zo'n avond, een oase van rust in de woestijn van de dagelijkse sleur.  Eerst een intieme tête-à-tête bij kaarslicht en dan rust en stilte. Geen blogs, geen boekjes, geen kanker.nl.  Tijdens deze heilige uren wordt er even niet gedacht aan kankervriendje Harry.
Maar vermoedelijk kijkt die stilletjes een beetje mee, verenigd in de magie van "Thuis", waar zelfs de zwaarste onderwerpen een zilveren randje krijgen. 
Alhoewel, op Bob zal Harry best wel chagrijnig zijn...