Over liefde
Je kent dat gevoel wel: Liefde.
Die wonderbaarlijke kracht die harten verwarmt en je buik doet kriebelen, die mysterieuze kracht die zelfs de meest nuchtere mensen in een roze wolk van emoties kan laten zweven.
Zo'n heel bijzonder gevoel, waaraan ook Mr en Mvr Willy zich hebben overgegeven.
In hun jongere jaren konden ze uren in elkaars ogen kijken en voelden ze... nou ja, vanalles. Vonken, vuurwerk, een warme gloed in hun harten.
Maar wat ze ook voelden, toen al, was een onweerstaanbare drang om samen de wereld te verkennen. En dus gingen ze op avontuur, nog niet met hun campertje , maar met een klein schattig tentje, alles trotserend.
Regen? Wind? Voor Mr en Mr Willy waren dat slechts kleine obstakels op hun pad. De regendruppels vielen als liefdesverklaringen op hun tent, en de wind fluisterde zoete woorden in hun oren terwijl ze dicht tegen elkaar aan kropen. Niets kon hen deren, zolang ze maar samen waren.
Maar, zoals dat gaat in het leven, worden zelfs de meest gepassioneerde avonturiers ouder en, nou ja, Mvr Willy een beetje krakkemikkig, Mr Willy die met Harry opgezadeld zit. En hier wordt het verhaal wat droeviger. Want terwijl de liefde tussen de Willies sterker is dan ooit tevoren, beginnen zij de tand des tijds te voelen, de ongemakken door regen en wind die zwaarder en zwaarder worden.
Stel je dit tafereel voor: Mr en Mr. Will, zittend in hun oude camper, luisterend naar de regendruppels die op het dak trommelen. Vroeger zouden ze dit als romantisch hebben beschouwd, maar nu klagen ze over reumatiek, pijnlijke knoken en verlangen ze naar een warme elektrische deken en een kop hete chocolademelk.
Dus, als het begint te regenen en te waaien, weten ze wat hen te wachten staat. Ze laten hun avontuurlijke dagen achter zich en verkiezen een knusse open haard boven een natte camper. Maar de liefde, oh, die liefde blijft altijd branden, zelfs als de regen hun humeur verpest en de wind hun botten doet kraken.
Nou, da's dus weer een heel romantisch verhaal, alleen maar om te zeggen dat de weersvoorspellingen voor volgende week op niks trekken. En dus onderbreken de Willies hun verlof even om droog thuis te zitten.
Eind volgende week zou er verbetering zijn, en dan zijn ze terug weg.
Waarheen?, nog geen idee.
8 reacties
Hai Willy, wijsheid komt met de jaren zo ook in deze. Knokken tegen de knokkige knoken heeft geen zin, samen genieten als de omstandigheden het toelaten des te meer. Geduld en daarna een hele fijne tijd saampies. Zal de grote baas om soelaas vragen, Hij heeft een zwak voor Vlamingen. Fijne week.
Nou, een goed woordje bij de grote baas mag altijd.
Geweldig verhaal Willy.
Mooi, Willy. Inderdaad, de leeftijd brengt de nodige kwaaltjes maar de liefde wordt dieper.
Ik heb ook iets gezien van beter weer ergens volgende week, afwachten dus maar...
Marc. šš
Groot gelijk, je gaat toch geen aremoe lijden in een vocht optrekkende camper.
Is leuk als jong bent en recht van lijf en leden.
Volgende week als het zonnetje schijnt nieuwe kansen
Lieve familie willy
Wat een mooi blog ,ik denk in beelden dus zag ik jullie voor me heel jong samen in een tentje ,aan liefde ontbreekt het jullie niet maar vind dat jullie groot gelijk hebben even warmen in huis en zodra het kan terug op verlof
Liefs hes xxx
Mooie weer voor de nazomer komt er weer aan!! Veel plezier, lekker genieten...
Ach lieve Willy... je ontroert me diep!
En ja, ik zie jullie voor me! Wat heb je een prachtig mooi verhaal geschreven!
Dank lieverd xxx Hebe