Onwillige huurders

De lente is weer aangebroken. Die heerlijke tijd waarin Moeder Natuur uit haar winterslaap is ontwaakt en de hele dieren- en plantenwereld heeft wakker geschud uit hun sluimering. 
En zo voelt Mr Willy zich ook weer moreel verplicht om nog eens iets over zijn tuin te schrijven. Over het oprukkende groen, de fladderende vlinders, zoemende bijen, de onvermijdelijke bloemen en planten, en al die vogels druk doende met hun eieren.

Nu, de tuin van Mr Willy blijft een eeuwigdurend project, een bouwwerf in uitvoering, enigszins verwaarloosd. Een strookje gras, een voorhofje waar, ondanks al zijn inspanningen om ze te weren, alle buurtkatten hun territorium komen markeren, en wat planten en bloemen die de chaos trotseren.

Vorig jaar plantte hij twee kersenbomen, die nu trots in bloei staan. Met een beetje geluk zal ie, voordat hij deze wereld verlaat, nog kunnen genieten van kersen uit eigen kweek. 
En vorige week heeft hij een veld vol wilde bloemen gezaaid, ‘voor de vogels’, zoals op de verpakking stond.

Want Mr Willy is dol op vogels, tenminste toch zolang ze zijn kersen maar onaangeroerd laten. D'r fladderen er wel wat rond. Mezen, vinken, roodborstjes, lijsters en massa's mussen.

En daarom voelde hij de noodzaak om die vleugeldragende wezens een handje te helpen bij hun huisvesting. Want, en zeker die mussen, die komen toch regelmatig  eens een kijkje nemen op zijn zolder en daar dan overal hun gevoeg doen. Hoe ze binnen geraken dat weet God alleen. Maar het duidt toch wel op een tekort aan huisvesting.

En daarom heeft Mr Willy in zijn infrastructuur een aantal nestkastjes voorzien,  want hij wil die vogeltjes graag dichtbij huis hebben, dan kan ie er van genieten vanuit zijn keukenraam, maar niet in huis

Maar ach, hoezeer Mr Willy ook zijn best deed en doet, die verdraaide vogels negeren zijn architecturale pareltjes. Jaar na jaar, ondanks het toevoegen van diverse modellen — van kant-en-klare liefdesnestjes tot kunstig gevlochten villa's waar zelfs een wevervogel jaloers op zou zijn — bleven ze verlaten, alhoewel ze goed geplaatst waren, onbereikbaar voor  katten en ander onguur gespuis.

Ze weigerden. De nestkastjes blijven leeg. De vogels kozen ervoor om hun eigen nesten te bouwen op plaatsen waar Mr Willy nooit toestemming voor had gegeven, hebben geen respect voor  zijn stedenbouwkundige plannen .

Zo is er recent nog woning gebouwd op een balk recht boven zijn terras , bijna binnen handbereik van die nestkastjes. 

Dat zou niet zo erg zijn, ware het niet dat dat onervaren koppel het nest zo slordig in elkaar gezet heeft  dat er regelmatig drek en vuiligheid naar beneden valt.

En dat neemt Mr Willy die beesten echt wel kwalijk. 

Want wat is er mis met die gratis woonruimte die hij aanbiedt?
En die klimop groeit razendsnel, na de zomer zitten die nestkastjes wel volledig in het groen, kunnen die beestjes het dan nog beter hebben ?