Bouwen op een boterham
Woensdag trekken Mevr Willy en ik d'r nog eens een paar dagen tussenuit, richting Nederlands Limburg. Een beetje wandelen, een beetje mensen bezoeken, en gewoon wat genieten. We worden er niet jonger op, dus als de zon ons nog eens vergunt om de stijve knoken op te warmen, dan moet je daar als weldenkend wezen van profiteren.
En onder de culturele uitstapjes hadden we d'r toch Ć©Ć©ntje in gedachten, die we nog nooit gedaan hadden: De Wilhelminatoren in Valkenburg. Een toren uit 1906, dat moest toch een stukje historie zijn? Een fiere wachter over hde mergelstreek, een monument van bouwkundig vernuft, een plek waar je met een zekere trots over de omgeving kon uitkijken.
Nou ja, kon, want dat feestje gaat niet door. De toren is ingestort.
Pfff. Kijk, ik ben de eerste om toe te geven dat sommige gebouwen een houdbaarheidsdatum hebben, maar 1906, dat is toch niet eens Ć©cht oud? Mijn eigen Wommelgems stulpje, gebouwd in 1908, staat nog als een huis. Letterlijk. En daar is in de loop der jaren heel wat op geprutst en verbouwd, zonder al te veel ingenieurs met ernstige gezichten. Maar het blijft recht.
En daar wringt het dus. In Nederland bouwen ze dijken die de halve oceaan tegenhouden, maar een toren van dertig meter krijgt men niet deftig overeind? Hoe kan dat? Hebben ze de fundamenten toevallig op een overjarige stroopwafel gebouwd? Of was de architect ook degene die verantwoordelijk was voor het Belgische Justitiepaleis in Brussel? Maar daar hebben de Belgen dan toch weer een vooruitziende blik gehad, want dat ding staat al generaties lang jaar in de steigers. Beveiligd tegen instorten. De steigers zelf zijn trouwens ook al aan renovatie toe.
Dus goed, laat ik niet te hard lachen met die Nederlanders. Want als er Ć©Ć©n volk is dat weet hoe je een bouwkundig project eindeloos kan rekken zonder eindresultaat, dan zijn wij het wel. Maar toch, als ik moet kiezen tussen een toren die na 119 jaar plots instort en een gerechtsgebouw dat al decennia lang schoorvoetend in de steigers staat, dan geef ik aan het laatste toch altijd de voorkeur .
Nou ja , dan maar geen toren deze week. Misschien een goed glas Limburgs bier op een terras, waar ik voor de zekerheid eerst even ga checken of het niet door dezelfde architect is ontworpen als de Wilhelminatoren.
Tja, en moesten jullie desondanks binnen een week of zo nog niks meer gehoord hebben van Mr Willy, dan moet je de krant maar opslaan bij het hoofdstuk "ingestorte gebouwen"
Je weet maar nooit in Nederland
16 reacties
Haha, leuke blog Willy!
Inderdaad jammer van de toren maar dat hebben we toch mooi nog meegemaakt šš¤
Proost!
Groet Harry
Dat die toren nou net dit weekend koos om in te storten is dan wel extra jammer!
Hopelijk genieten jullie van al het andere moois dat er te zien is. Fijne dagen gewenst!
Allergische reactie op Belgisch bezoek denk ik.
Angst en zweten, en dan krijg je betonrot š
Je had nooit moeten zeggen dat je eraan komt, zie je wat er dan gebeurt?
Willy, Willy. Ben je er nog, hallo. Wat jammer nou, weer een gebouw ingestort š
š¤£š®āšØ
Iemand heeft ooit in een vlaag van verstandsverbijstering besloten dat er een betonnen verdieping bovenop moest. En die vloer had nu last van betonrot. En betonrot is niets anders dan dat de wapening te dicht op de rand zit. Dus te weinig betondekking. En nou ben ik maar een leek, maar het zou mij niet verbazen als dat bovenste dekseltje er gewoon afgekukeld is en daarbij de rest van de toren heeft meegenomen, want dat was gewoon mergel.
Blij dat jij er niet onder lag, want dat had met dat wildkamperen van jou zomaar gekund.
Groet aan het Limburgse en mocht je in Maastricht komenā¦.ff genieten op het onze lieve vrouwenplein. Echt een plek voor jou en dat is vast niet ineengestort. Chocolaatjes halen in de Stokstraat, vers gebrande pindaās en koffieā¦ā¦veel plezier samen!
Liefs van mij
Ik zou al denken, Willy, dat die toren is ingestort omdat hij is gebouwd op een ondergrond van mergel maar dat komt ook voor in het zuidoosten van Belgisch Limburg, regio Riemst.
Maar mijn kennis van bouwen is zo groot als die van het huis of de toren zelf...
Nederlands Limburg, de Mergelstreek, de heuvels...echt de moeite waard om te doen. En zoals Fram zei, bezoek Maastricht of Valkenburg zelf, Gulpen...zoveel te doen daar in dat stukje Limburg. Ik heb er ook een aantal keer gefietst en gezweet, in betere en jongere tijden. De Keutenberg, de Eyserboschweg, de Cauberg in Valkenburg...
En nog een tip : als jullie in Maastricht of Valkenburg zijn, steek dan even de grens over naar het idyllische mergeldorpje Kanne, waar sommige huizen tegen de heuvelwand zijn aangebouwd. Kanne, het witte dorp.
Prettige vakantie!
Marc.šš
In Kanne hebben we vorig jaar een dagje rondgewandeld. Is zeker de moeite.
Mergelgrotten, doet me aan de Belgische televisie serie, Johan en de Alverman.
Ik heb ooit de ge-remasterde DVD's aangeschaft, leuk om eens te kijken.
Nou, indertijd altijd naar gekeken. mooi.
Dit is toch net iets tƩ toevallig Willy. In het vervolg je bestemming maar geheim houden, voor de veiligheid van jezelf en de anderen!
Maar sowieso is het leuk dwalen in de grotten (nu ja, niet dwalen, graag onder begeleiding uiteraard), rustig wandelen, lekker eten en drinken. Fijne dagen gewenst samen!
Veel plezier Mvr Meneer Willy.
Geniet van elkaar, de zon en de rust!!
Ik hoop alleen maar dat het een heerlijk verlof was van jou en Mevr Willy want ik word altijd heel erg blij als ik lees dat jullie erop uit gaan .
dikke knuff hes xxx
Ja hoor, kort maar leuk. En de weergoden waren echt wel van de partij.