Bloggen , en dan ?
Kanker.
Een woord dat zich als een donkere schaduw nestelt in het leven van Mr Willy , of jouw leven , of dat van je vader, je moeder, je zoon of je dochter. Een vernietigende klap die je moet verwerken. En dan begint de zoektocht naar steun, hulp en informatie. Uiteindelijk beland je op dit forum.
Je zou denken dat het heilzaam werkt.
Maar is dat werkelijk zo?
Op dit forum ontdek ik eigenlijk verschillende soorten mensen. Ten eerste zijn er zij die, vanzelfsprekend, schrijven over hun ziekte, behandeling , gevoelens , soms ook totaal andere onderwerpen die niets met kanker te maken hebben. Ze gaan in gesprek met anderen, lezen elkaars blogs , krijgen en bieden steun en hulp. Zij zijn degenen die dit platform waardevol maken , die maken dat iemand , Mr willy bv , er zich thuis in voelt , Ć©Ć©n grote familie , zeg maar .
Dan hebben we een groep die een paar keer een vraag stelt, Ć©Ć©n of twee keer blogt, en daarna het forum vaarwel zegt.
Iedereen ervaart dit platform immers anders.
Ps: het is leuk als je een hartje plaatst.
38 reacties
Hallo Willy, daar zeg je me wat. Ik herken er wel wat in. Blog zelf niet maar heb wel een paar keer een vraag gesteld. Was erg blij en dankbaar dat mensen de moeite namen om te reageren. Enā¦ als je net geconfronteerd wordt met kanker dan is dat verpletterend maar ook heel druk. Als āzus vanā wilde ik snel veel info vergaren, sliep slecht door de zorgen, los van alle dingen die ineens moesten gebeuren. Ik denk dat dat best egocentrisch maakt. Zou daar een oorzaak kunnen liggen van het consumerend opstellen? Ik hoop dat ik wel gereageerd heb op mensen die de moeite namen maar weet het niet in alle gevallen meer zeker. Dank voor de spiegel in elk geval mr. Willy! Ik lees de blogs elke dag en leef mee, ook al merken de bloggers daar erg weinig van, denk ikā¦
Ach nee , eens niet reageren is echt niet zo erg .
Maar soms lees je blogs of vragen in een praatgroep , en dan wordt daar op gereageerd , maar dan hoor je van de persoon in kwestie ineens taal nog teken meer , en daar heb ik het dan weer moeilijk mee . Alsof het hem/haar dan ineens allemaal niet meer interesseert.
gr , Willy
Dat vind ik ook vreemd, Willy. Er is een soort van blog etiquette.
Blog etiquette is een goed woord . Ik noem het gewoon elementaire beleefdheid . gr , willy
... klinkt als iets wat Sherlock Holmes zou kunnen zeggen š¤
Dat je van alles wilt onderzoeken/opzoeken/lezen dat snap ik heel goed; had het zelf ook toen ik het woord 'verontrustend' kreeg te horen.
Door het geven van een š geef je een waardering aan wat je leest; of het nu een blog is of een reactie. Een reactie is fijn maar kan mij goed voorstellen dat het ook wel eens moeilijk is om de juiste woorden te vinden. Ik probeer altijd š te geven, maar soms loop ik achter in het lezen en zie dan door de bomen het bos niet meer šµ. Dan pak ik een kopje koffie en ga es tig pagina's terug om eea te lezen en neem ik de tijd om te reageren.
Maar om wel iets op te starten en vervolgens wegblijven dat vind ik eigenlijk niet kunnen.... dat is voor mij hetzelfde als iemand dood maken met een blije mus (dat zeg ik altijd, maar het is dus iemand blij maken met een dooie mus). Blijf dan weg of geef dan aan dat je het wel waardeert maar niet meer komt; dan weet een ieder waar die aan toe is.
DƔt herken ik. Niet zozeer bij de blogs, maar soms verbaast het mij wel dat iemand een vraag stelt, er komen reacties, maar dan geen reactie of dankjewel meer terug.
Toch denk ik even vaak dat er veel mensen zijn die minder 'taalvaardig' zijn, om het zo maar te noemen. Of die niet in de gaten hebben hoe 'het werkt'. Dat had ik hier in het begin ook niet. Niet eens erg in die hartjes. Niet iedereen is up to date wat dit betreft.
Dan zitten die mensen dankbaar te zijn met alle reacties, terwijl wij denken dat diegene er niet meer naar omkijkt. Ga er maar vanuit dat iemand hier niet zomaar een vraag stelt..
Liefs xxxxx Hebe
Nu denk ik ook wel dat taalvaardigheid toch wel heel belangrijk is . Niet dat je foutloos moet schrijven of goede zinsconstructies maken , maar juist uitdrukken wat je wil , oef hoe je je voelt is niet altijd zo gemakkelijk. .
Dat is zo
een helend ā¤ļøāš©¹voor jou Willy
Daar koester ik me in . ā¤ļø
ā¤ļøš§”š©µšš
Een paar gekleurde hartjes om je boosheid over te laten waaien.
Ach , die boosheid is allang over hoor .
Maar ik blog graag , en over die kanker van mij valt momenteel weinig te vertellen , dus vinden we wel iets anders dat ons aan het hart ligt .
gr , willy
Eigenlijk wil je weten of alle moeite die je hebt gedaan om een passend antwoord te formuleren eigenlijk wel gelezen is. Dat je niet voor de kat zijn viool aan het tikken bent geweest.
Die gespreksgroepen, ach, ik weet niet zo goed wat de meerwaarde daarvan is. Ik haal daar weinig nieuwe info uit en de respons is vaak bedroevend. De meeste gesprekken worden trouwens gestart (lijkt het mij toe) door nieuwe mensen die zich nog niet op kanker.nl hebben ingelezen en meteen een antwoord willen weten hoe het nu verder moet. En dan met bijna nul informatie wat het stadium is. En ik voel mij geroepen om te antwoorden, want daarmee geef ik op zijn minst aan dat ze "gehoord" zijn. En vervolgens verdwijnen ze weer.
Ik volg een aantal mensen en reageer op hun blog, vaak wordt dan geantwoord of in ieder geval duidelijk dat ik niet voor niets heb zitten tikken. Maar andersom tref ik die mensen niet op mijn blog. Of tenminste niet dat ik weet, want ik zie nooit een reactie of een teken in de vorm van een hartje dat ze het hebben gelezen.
Bloggen lijkt dan vaak eenrichtingsverkeer. En zolang ik mijn verhaal en mijn gevoelens hier kwijt kan, zal ik dat wel blijven doen.
Heel verhaal, hoop dat je er iets aan hebt en weet dat ik jouw blog heb gelezen en gewaardeerd.
Ach Zweef , jij geeft de essentie weer .
Dat je dikwijls moeite doet om een goede reactie op iets te geven , wat "goed" dan ook mag betekenen , en dan krijg je geen antwoord , geen reactie , niks . Je weet zelfs niet of het gelezen wordt .
En dan heb je effectief , om jouw woorden te gebruiken , het gevoel dat je voor de kat zijn viool aan het tikken bent ..
En als ik een reactie krijg van iemand die ik niet ken , dan ga ik eens kijken , wie is dat ,en ga ik zijn/haar blog of , bij gebrek aan , biografie eens lezen . En zelfs al heeft die een minder interessant levensverhaal ( foei , wat een ongelukkige uitdrukking is dat nu weer ) dan ga je die dus volgen , gewoon omdat die interesse heeft in jou .
En ergens verwacht je van anderen dat die hetzelfde doen.
Niet dus
Goed dat we toch een vaste kern hebben van lotgenoten met wie het wel klikt .
Teleurstelling
zit vooral in wat jij voelt
niet zo zeer
in wat een ander doet
of zegt
Teleurstelling
komt voort uit
dat de ander
niet doet
wat jij wilt
Teleurstelling
ontstaat doordat jij
hoopt en verwacht
en dat dat vervolgens
niet gebeurt
Teleurstelling
wordt groter
wanneer een ander
niet doet
wat jij omgekeerd
wƩl doet
of gedaan zou hebben
Perfect uitgedrukt .
xxx ,
Lieve Willy
Wat een raak blog is dit denk dat velen hier wel mee te maken hebben gehad ,ik zit ff op me laptoppie maar zal later nog even wat hartjes voor jou zetten al weet jij volgens mij heel goed dat ik je hoog heb zitten dikke knuff liefs hes xxx
Ach Hesje
Ik ken op de hele site niemand , maar dan ook niemand die zo consequent op alles reageert , altijd een passend antwoord geeft op alles en iedereen.
Dat iemand die het zelf zo zwaar en moeilijk heeft gehad als jij , en nog trouwens , altijd tijd en energie vind om mensen te steunen die het dikwijls veel minder erg hebben dan jij , chapeau.
xxx , Willy
We steunen hier gewoon elkaar en dan nu even zoals beloofd ššā¤ššššš
wat ben je ook een pracht mens!!! š¤
š
Bloggen over kanker, tja, er komen toch ook heel wat emoties bij kijken.
En ja, de ene mens blogt over zijn ziekte, ik heb dat ook al gedaan, zij het dan dat ik geen veelblogger ben.
Maar ik kan me ook lekker verkneukelen in die grappige blogs die jij al hebt geschreven, Willy, en ook in die reacties die er dan komen.
En natuurlijk geniet ik ook van de vakantieverhalen die je schrijft, of je verhuisperikelen.
Je doet dat goed, Willy. En natuurlijk die andere mensen ook.
Marc. šš
Hoi Willy,
Ik wil hier graag op reageren. Ik begrijp dat het erg fijn is als mensen reageren op wat je hebt geschreven, Maar deze community is erg groot. Als iedereen overal op gaat reageren dan gaat het ontploffen denk ik. Zelf maak ik een keuze wie ik volg. Dat kan zijn omdat het raakt aan de kanker die ik zelf heb, maar ook omdat ik sommige mensen heb leren kennen of omdat ik ergens door wordt geraakt. Dat lees ik, en ik geef ook regelmatig een hartje of (wat minder vaak) een reactie. Ik ben zelf niet altijd even goed in het verwoorden van dingen en ik denk dat veel meer mensen dat lastig vinden. Als er bovendien al meerdere reacties staan, dan voegt mijn reactie niet altijd wat toe, maar dan geef ik wel vaak een hartje. Dat gaat dan vooral over blogs en vragen die gaan over de ziekte en alles wat daarmee te maken heeft. In de andere verhalen ben ik gewoon minder geĆÆnteresseerd, daarvoor kom ik hier niet. En iedereen mag wat mij betreft delen wat hij/zij wil, maar verwacht dan niet altijd een reactie.
Wel ben ik het met je eens dat het niet netjes is als je een gesprek start en daar vervolgens niet meer op reageert. Vind je het lastig om dingen te verwoorden dan kan je in ieder geval een hartje geven.
Gedeeltelijk snap ik dus je frustatie maar ik denk dat je moet oppassen met te hog verwachtingen. We zijn allemaal anders. En Iedereen doet wat hij/zij kan. Maar fijn dat er een aantal mensen zijn zoals jij die wel regelmatig reageren.
Lieve groet,
Karin
Hi Karin
Je hebt gelijk als je spreekt over te hoge verwachtingen.
En het is dus niet zo dat , omdat we zelf veel reageren, dat anderen dat ook doen . Dat begrijp ik best
Maar ik was gewoon boos geworden omdat ik daar , eigenlijk in het kader van die boekjes van mij , een oude blog gelezen had , van iemand die tientallen blogs geplaatst had , verspreid over verschillende jaren , maar dus NOOIT , maar dan ook echt nooit , geen enkele keer , gereageerd heeft op al die steunbetuigingen die ze al die jaren kreeg , zelfs geen hartje , niks .
En dat vind ik een brug te ver , vandaar dat blog .
gr , Willy
Hoi Willy,
Daar kan ik me iets bij voorstellen. Maar in je blog trek je het dan toch breed, alsof het veel gebeurt. Dat vind ik dan toch jammer.
Lieve groet, Karin
Ha lieve Willy,
Na het lezen van jouw blog ben ik eens in die van mezelf gedoken, omdat ik me opeens iets herinnerde: jaren geleden heeft er achter de schermen bij kanker.nl een migratie plaatsgevonden (zo heette dat, geloof ik) en toen waren onder mijn blogās Ć”l mijn hartjes en reacties verdwenen. Terwijl ik 300% zeker weet dat ik mijn (grote) erkenning en dank via hartjes en berichtjes heb laten weten. En dat is vast niet alleen bij mij gebeurd. Die hartjes en reacties zijn door het nieuwe computerprogramma dat kanker.nl ging gebruiken, foetsie geraakt. Misschien is dat ook wel gebeurd bij het blog waar jij je zo aan ergert/ergerdeā¦
Lieve groet,
Carolina X
Dat is dus heel goed mogelijk . Ik ga die vraag eens stellen aan de community manager , zien wat die daarop antwoord .
Heb intussen ook bericht gehad dat er bij de laatste update toch wel wat data verloren is gegaan , dus waarschijnlijk ook de hartjes in dat oude blog .
Vermoedelijk heb ik met dus te vlug boos gemaakt .
Nu , op last van de community heb ik dat stuk van m'n blog verwijderd , dus maakt het eigenlijk niet veel verschil meer uit .
gr , willy
Heb nadien wel berichten gehad van mensen die indertijd meermaals op de desbetreffende blogs gereageerd hadden , maar nooit geen reactie terug , dus ja ? .....
Graag gedaan!
Dit is weer een blog van likmevestje Willy. Alsof je de kantjes erbij afloopt š
Ach Zweef , het leven kan hard zijn , niet ?
Likmevestjeā¦ ik probeer dat niet te visualiseren ;)
Nou , als je bij Google afbeeldingen gaat kijken zijn d'r wel een paar prachtige visualisaties . Maar die ga ik hier niet plaatsen . Als erg genoeg dat ik een stuk van m'n blog heb moeten verwijderen , maar dan zou ik eer helemaal in de ban geslagen worden . š¤£š¤£
Meteen even gegoogeld en zag waarschijnlijk hetzelfde š³ deze uitdrukking zal voor mij nooit meer dezelfde zijnā¦
Dan google ik maar niet, laat mij nog maar even onschuldig zijn š
Ps: het is leuk als je een hartje plaatst.
ps
Waar heb ik dat vaker gezien?
Op mijn pc zitten geen hartjes, maar zie dit maar als hartjes van Hebe HHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH
Omdat ik dat wĆl! Niet omdat je vraagt. JuĆst niet.
Love you Willy!
Die laatste zin was eigenlijk verkeerd uitgerukt , alsof IK om hartjes bedelde . Uit zijn verband gerukt , vanwege het stuk dat ik had moeten verwijderen .
Zou eigenlijk moeten leren om mijn blogs eens fatsoenlijk te herlezen vooraleer ik ze post , maar ja .....
Maar nu is het de moeite niet meer om dat nog aan te passen .
Maar hartjes van jou , die doen me altijd groot plezier hoor .