Bericht van hierboven

Ik had het al langer voelen aankomen. Een soort onbestemde onrust, alsof het universum ergens achter mijn rug een vergadering hield waarvan ik de notulen niet had ontvangen. En ja hoor: gisterochtend, tussen de reclameblaadjes van Aldi en het rouwbericht van een vage kennis die volgens Mevr willy “ook altijd zo gezond als een vis geweest was,” zat er een brief. Een echte brief uit het hiernamaals. Met lakzegel en een poststempel , en ondertekend door St Pieter himself.

Geachte Heer Mr willy,

Allereerst wensen wij u te feliciteren met het feit dat u zich tot op heden niet in onze rangen bevindt. Uw dossier is nochtans reeds meermaals geopend, bekeken, en opnieuw geklasseerd. Uw doorzettingsvermogen, medische flexibiliteit en het creatief omgaan met fysieke en emotionele  beperkingen zijn opgemerkt in hogere kringen. Proficiat.

Edoch, wij dienen u tot onze spijt mee te delen dat – ingevolge een acute problematiek – uw aanvraag tot Hemelse Toelating (dossiernr #0044-B-levensmoe met humor) tijdelijk opgeschort wordt.

De hemel is momenteel overbezet.

De toeloop van zielen is sinds 2020 ongezien. Corona, oorlogen, klimaatpaniek, slechte cholesterol, en een overactieve Netflix-generatie die al in het eerste seizoen het leven beu is: het heeft geleid tot een structurele instroom die de capaciteit van onze bulkwolk 7B ver overstijgt.

De bouw van een tweede wolk — 7C — was al lang voorzien, de plannen liggen al sinds 2017 keurig uitgetekend in het hemelse stedenbouwkundig bureau, met goddelijke goedkeuring en al. Maar de uitvoering loopt telkens vertraging op. Blijkt dat de buurtbewoners, voornamelijk engelen van de contemplatieve afdeling en enkele oude profeten op rust, voortdurend protest aantekenen wegens "verstoorde rust en inkijk vanaf de nieuwe wolk". De ene petitie na de andere rolt binnen — sommige zelfs op perkament.

Weet u, Mr willy, zelfs in de hemel krijg je dus niks gedaan zonder een berg papierwerk en een pot heilig geduld.
En het gevolg laat zich raden: ellenlange wachttijden en de dossiers stapelen zich op tot in de stratosfeer. 

De wachttijd bedraagt momenteel gemiddeld 10 tot 20 aardse jaren, afhankelijk van prioriteit, karakter, en humoristische waarde.

U staat momenteel op plaats 1.782.446 in de wachtrij.

Als kleine compensatie voor deze hemeltergende vertraging, bieden wij u graag, geheel kosteloos en vrijblijvend, onze speciale cursus aan: "Leven na de dood – voor beginners". Een unieke kans, want , in tegenstelling tot de meeste andere cursisten, hoeft u niet eens dood te zijn om te beginnen. U kan zich vanaf vandaag al volledig voorbereiden op uw nieuwe, eeuwige carrière hierboven.

Door nu alvast deel te nemen, komt uw dossier bovenop de stapel te liggen en verzekert u zichzelf van een vlotte hemelse integratie zodra de capaciteit weer op peil is.  Bovendien wordt deelname aan deze cursus gezien als blijk van goede wil en inzet, wat u extra punten oplevert in uw dossier.

Indien u interesse heeft in deze hemelverrijkende cursus, hoeft u enkel 'ja graag' te denken, te fluisteren of te schreeuwen. Onze spirituele antennes vangen dit signaal direct op, en u ontvangt onmiddellijk uw persoonlijke inschrijvingsbewijs.

PS: Mocht u, na afloop van uw cursus, toch nog besluiten besluiten om tijdje bij leven te blijven, begrijpen wij dat volledig. Laat gerust  maar weten of wij uw dossier opnieuw onderaan de stapel mogen leggen. En, alhoewel er hierboven altijd plaats is voor humoristen , moet u zich zeker niet haasten. 

Met hemelse groeten,
Sint-Pieter
Poortwachter der Eeuwigheid

En nu zit ik hier. Alleen, in de schemering, achter mijn computer. De dag is voorbijgegleden zoals zoveel dagen, maar deze brief laat me niet los.
Ik heb hem drie keer herlezen. Eerst met een glimlach, daarna met een frons, en tenslotte met een traan die ik natuurlijk wijt aan de hooikoorts van dit seizoen.

Want eerlijk? Het was een verademing, zo’n officiële bevestiging dat ik nog even mag blijven. Geen gouden poorten, geen harpen, geen eeuwige rust — gewoon nog een beetje rondlummelen op deze wonderlijke puinhoop van een planeet.

En ja, na dat onderzoek van gisteren... misschien zit er zelfs nog genoeg helderheid in mijn hoofd om het hier beneden écht af te maken. In alle rust. In volle verstand. Dat alleen al is een vorm van genade.

Misschien zit de hemel gewoon al hier.
In de geur van verse cappuccino , in het zachte tikken van pantoffels op laminaat, in de stem die me elke ochtend vraagt of ik mijn pillen wel genomen heb.

Nou, dus zolang de hemel vol zit, zal ik mijn tijd hier beneden wel uitzitten.

En weet je? Ik ben er eigenlijk niet rouwig om.