Hoera ik heb een paard en 1000 andere dieren: Nhora verteld

Aan alle lieve lezers... ik ben de liefste van allemaal. Jullie hebben inmiddels met heel wat dieren kennisgemaakt, maar nu neem ik het woord, want op de Knollentuin is het nooit saai....  zoals de foto al een beetje verklapt, hoewel ik dat niet ben.... dat is mijn brutale maatje Sam, over hem hebben jullie al het nodig gelezen. Ik ben niet zo'n boef, ik ben, zeker voor een shetlander gewoon heel braaf. Dat was al zo met Erna en nu met Sam wordt dat nog duidelijker. Mijn oren doen het gewoon en ik luister ook als er wat wordt gezegd.... is ook veel handiger, want daardoor luisteren Jojo, zus en nichtje ook naar mij!.

In november 2023 kwam ik voor het eerst in Almere. Als broekkie van 4,inmiddels ben ik al 7, maar dat is voor een shetlander nog steeds best jong, gemiddeld worden wij namelijk wel 35 jaar en dat is een stuk ouder dan al die grote doorgefokte knollen die zich zelf heel wat beter vinden dan ons kleine shetjes, maar ik dwaal alweer af, ik lijk Jojo wel. 

Ik kwam dus wonen op de Knollentuin, alles was vreemd, rook vreemd, ik miste mijn vriendjes en hoewel ik Erna als vriendin erbij kreeg, stonden er ook ineens vier vreemde wezen in mijn stal (nu overigens nog maar drie, Wolfje is niet meer onder ons). Inmiddels ken ik die geiten natuurlijk als mijn broekzak, maar het was wel even wennen in de communicatie. Wolfje, die oude brompot was echt bizar eng.. Ik ben dan weliswaar een kleine pony, maar hij was een nog veel kleinere geit..... en ik spreek geen geits dus ik dacht ik zal jou is even op jagen.... en ik leg mijn oren plat, strek mijn nek en keek heel eng.... normaal is dan meteen iedereen bang van me... maar wolfje..... wolfje bleek dus heel goed paards te praten.... hij keek mij terug aan, zetten al zijn poten schrap deed mijn houding na... en nou komt ie... riep heel hard BEHHHHHHHH ik schrok me echt een hoedje en rende meteen de andere kan op. Jojo was daar ook bij en die door deze gebeurtenis ook zo'n raar geluid dat ik nog meer schrok.... inmiddels heb ik begrepen dat dat geluid de slappe lach heet bij mensen, maar ze ging ineens rollend over de grond krijsend alsof ze koliek had... maar het bleek dus dat ze mij aan het uitlachen was.

Nou ik vond het helemaal niet grappig... Inmiddels heb ik de geiten wel leren waarderen en vind ik het best gezellig zo met zijn vijven.... maar over dat uitlachen van Jojo ben ik eigenlijk nog steeds niet heen. Aan de andere kant.... ik ben totaal niet agressief, heel tevreden en ook zen, dus wat dat betreft had Jojo misschien wel een beetje gelijk.

De eerste keer dat ik nichtje, zus en Jojo zag was nog op mijn oude plekje op Urk. Mijn voerhulpje daar was echt heel lief, maar het vervelende was dat ik elke week gewassen werd... daar hield ik zelf niet zo van, maar ja.... op Urk moet altijd alles schoon zijn en ik dus ook. Toen ik Jojo zag.... keek ik omhoog en ondanks dat mijn lage deurtje makkelijker was gaf ik Jojo meteen een kus door de hoge tralies heen. Ik zag meteen, bij jou wil ik wel wonen.

Het wonen op de Knollentuin bevalt me heel goed. Ik ga graag met de dames op pad met de wagen, en we hebben met elkaar al mooie avonturen beleefd. Erna mis ik nog wel, maar ik vond het vooral in het begin heel spannend. Erna was degene die me alles leerde en toen zij er niet meer was, moest ik ineens de kudde gaan leidden. Toen Erna net dood was nam Jojo gelukkig de tijd om met me te praten en stelde ze me gerust. Dat zorgde ervoor dat ik Sam kon gaan accepteren . 

Tjsa.... Sam... die kleine boef....  die probeert me nu al af en toe de baas te zijn.... maar hij is pas 3 en een stuk kleiner... dus dat gaat hij nooit redden. Wat ik wel gemeen vind is dat ik dan voor de wagen moet lopen terwijl Sam naar het gras mag... hij wilde niet meer mee lopen met de wagen.. dus zeiden Jojo en consorten dat hij nog te jong is..... pffff (ik was trouwens pas zes hoor toen ik voor de wagen ging... :)) Affin, die wagen is echt heel leuk hoor.... maar gras is echt het aller aller lekkerste van de wereld. Gelukkig mag ik van Jojo altijd onderweg een hapje gras eten. Van de rest mag dat niet, schijnt een regel te zijn... maar Jojo lapt altijd de regels aan haar laars. En gelukkig mag ik na de wagen altijd ook nog even de wei op, dus dat is ook fijn. 

Wat ook leuk is, is dat Jojo ons altijd met de auto van de wei ophaalt (omdat ze dat kippenstukje niet kan lopen neemt ze dus de auto) en dan doen we een wedstrijdje wie er het eerst thuis is.... die winnen wij altijd, maar ze zit ons wel op de hielen. Hoewel ik altijd trots ben dat Sam en ik winnen heb ik toch ergens het idee dat ik in het ooitje genomen wordt... want de winst betekend dat ik van het gras af ben..... hmmmm

Vandaag was het wel leuk. Deugniet Sam die ontsnapte weer is, maar omdat Jojo met de hogedrukreiniger onze stallen aan het schoonmaken was hoorde ze het niet.... Sam, vertelde hij later, was via de openbare weg in volle galop de tuin van Debby in gerend om daar met haar paarden verhalen uit te wisselen. Ik snap er niks van, want dat kan ook gewoon via onze wei en dan hoef je dus de openbare weg niet over...Stiekem denk ik dat Sam gewoon jaloers was dat hij niet meer mee hoeft met de wagen. want de wei en het gras is heerlijk.. op avontuur is nog veel leuker! Jojo en de rest maken van de ritjes echt avonturen. Ze zorgen ervoor dat ik niet te moe wordt en het leuk blijf vinden, we gaan nooit als het te heet is of heel hard regent, altijd over spannende paadjes en we blijven ook niet zolang weg dat ik geen eten meer in mijn maag heb (dat is voor paarden heel slecht, omdat we 24/7 maagzuur produceren moeten we heel veel kleine hapjes eten,  anders krijgen we maagzweren!).  Dus mee op stap is gewoon heel erg leuk!

In ieder geval om een lang verhaal kort te maken.... Debby woont zo'n 500m verderop, en dat haalt jojo niet met lopen, dus die ging Sam ophalen met de auto en toen moest hij met de auto mee. De voerhulpjes bij Debby waren echt heel verbaast en moesten hard lachen dat Sam naast de auto mee moest lopen..... ik moest er stiekem ook hard om lachen... .Erna werd ook altijd zo opgehaald door Jojo....Dan ben ik toch echt heel braaf...  Al met al was het weer een leuke dag op de Knollentuin, heb ik een heerlijke schone stal en vind ik het best leuk zo samen met Sam, de geiten, Jojo en de rest. We kunnen trouwens altijd kiezen of we binnen of buiten willen staan en ik zoals je op de foto ziet, lig ik 's winters maar wat graag in een dik pak stro. Nu is aller eruit en slapen we in het zand, maar door het schoonmaken vandaag zijn al die vervelende vliegen en muggen ook wat minder en ruikt alles weer lekker fris.