De uitslag controle 3 maanden.

Maandag 12 mei 2025. 

De uitslag was goed. Lymfeklieren in de liezen hadden geen vertoon van uitzaaiingen en onderkantje zag er netjes uit aldus arts. Weer een hele opluchting.  Ondanks dat ik een andere arts had, een fijn gesprek gehad. Dit was de eerste keer dat de tissue doos naar mij toegeschoven werd omdat ik even een traantje moest laten. Lichamelijk gaat het steeds beter. Een beetje last van zwelling/ oedeem rond de schaamstreek en de liezen, wat resulteert in pijn. Het doffe gevoel rondom schaamstreek en boven benen is ook nog steeds aanwezig. De arts waarschuwde dat nu het lichamelijk weer wat beter gaat,  het geestelijk zwaarder kan worden. Dat nu het besef van alles pas gaat komen en je daar psychisch last van kunt krijgen en zelfs depressief van kunt worden. Ook dat je op seksueel gebied nog moet zoeken wat wel en niet kan of wat je zelf wil. Ik heb nog steeds mijn ups en downs. De ene dag gaat het super en de andere dag ben ik verdrietig  en niet vooruit te branden en heb ik nergens zin in. Fietsen en wandelen zijn een beetje een obsessie geworden, om alles even te vergeten. Ik moet elke dag even uitwaaien anders trek ik het niet. Er is in een korte tijd zoveel gebeurd, dat ik dat nog aan het verwerken ben, merk ik. Mijn werk wat ik gedeeltelijk weer heb opgepakt, geeft mij hierin wel positieve afleiding. Thuis ga ik te veel zitten malen, vandaar de vlucht naar buiten en ga ik fietsen of wandelen. Het heeft tijd nodig om het een plekje te geven.....  

en dan staat er ineens Stichting " Vier het leven" aan mijn deur. Niets vermoedend maak ik open en krijg een mooi geschenkpakket aangereikt. Een oud collega had mij opgegeven. Stichting "Vier het leven " is opgezet door (ex) kanker patiënten om andere (ex) kanker patiënten een hart onder de riem te steken. Daarnaast werd ik uitgenodigd voor een high-tea met daarna de hele dag muziek en kraampjes en gezellig samenzijn met (ex) kanker patiënten en diens partner/ mantelzorger, hier in het dorp over twee weken.  Zo'n lief gebaar, dat ik meteen moest huilen toen ze aan mijn deur stonden. Zo fijn dat mensen een blijk van medeleven laten zien op wat voor manier dan ook. Dat geeft je weer kracht en moed om door te gaan.