De eerste keer.

Zondag 5 oktober 2025.

Voor iedereen hier geldt. Dat je de dagelijkse dingen ( indien mogelijk) weer probeert op te pakken. Alles weer voor de eerste keer na de diagnose kanker. Zo ook voor mij. De eerste keer zitten, plassen, lopen, fietsen autorijden, boodschappen doen, onder de mensen komen, je verjaardag vieren, werken. Voor verschillende dingen is het fysiek en/of mentaal nog wel eens een uitdaging. Met vallen en opstaan ga ik door het dagelijks leven. De ene dag een struggel, de andere dag "gaat het van een leien dakje ." Zo ook de eerste keer intiem. De eerste keer in mijn verkeringstijd met mijn vriend (nu man) was het spannend en pijnlijk. Nu was het minder spannend maar wel pijnlijk. Fysiek en mentaal. De eerste keer in de verkeringstijd was het stuntelen en ontdekken waar te beginnen. Dat was nu ook weer het geval. Hoe te beginnen "down under" nu er een bordje wegomleiding is komen te staan en ze er geen plattegrond bij hebben gegeven en je ook nog het een en ander mist wat er toen wel zat. Ik maak er grapjes over om het minder beladen te maken.. het is nu eenmaal zo, het is niet leuk, maakt me verdrietig, maar ik kan er niks aan veranderen. Ik vond er weinig aan...ik heb erom gehuild toen mijn man sliep.  Maar ik wilde het zelf en het begin is gemaakt van deze ontdekkingstocht. Tja...ik zal er mee moeten leren leven.