11-2-2025 verlost van de kanker.
Deze datum zal mij altijd bijblijven. De dag dat mijn leven voor altijd zou veranderen. Verlost worden van de kanker die zoveel pijn veroorzaakte. Weg...dat monster uit mijn lichaam. De opluchting, de goede uitslag, de kans je leven voort te mogen zetten. Er kwam geen blijdschap, maar angst voor terugkeer, angst voor je veranderde leven. Er was dit jaar geen dag dat ik er niet mee bezig was... Nu na een jaar nog steeds last van de nasleep ...van de nog steeds aanwezige fysieke en mentale klachten. Nog elke dag geconfronteerd worden met de gevolgen ervan, die mij nog steeds pijn en verdriet bezorgen.
Ik ging als een speer. 11/2 geopereerd, herstelende, kan heel de wereld aan, kop in het zand, pas op de plaats, hele dag janken, opkrabbelen, conditie en werk opbouwend, "Jantje lacht Jantje huilt", terug gefloten worden, zomervakantie, genieten, 100% aan het werk, toenemende lichamelijke klachten, oedeem therapie gaf verlichting, alles nog steeds op een laag pitje, werken met Kerst en Nieuwjaar, niet fit, hoesten houd aan, antibioticakuur, pijnklachten in re-zij verergeren, extra pcm erin en doorr. Ik kon niet meer... het was ineens klaar...opgebrand!! Heb me ziek gemeld. Ik merkte toen pas hoe moe ik was. Ik heb al in geen jaren goed geslapen omdat mijn zoon ons wakker hield met zijn drugs psychoses, daar kwam toen de kanker nog bij... ik was op... dood moe! Te lang in de overlevingsstand gestaan. Volledig ingekakt. Ik sleet afgelopen maand mijn dagen, lang uitslapend in bed en daarna hangend op de bank. Zulke periodes heb ik vaker gehad afgelopen jaar. Nergens zin in, volledig in een neerwaartse spiraal. Waaruit ik nu weer wat aan het opkrabbelen ben. De cts operatie van afgelopen week kwam nu eigenlijk op het goede moment. Verplicht rust. Lichaam en geest weer op één lijn zien te krijgen. Interne battles met mezelf sussen. Positieve afleiding zoeken, zodat de negatieve bijkomstigheden minder effect op mij hebben. De impact die kanker op je verdere leven heeft heb ik onderschat. Leren omgaan met "je nieuwe ik" en deze proberen te accepteren. Want ..met mijn "oude ik", waren ook niet alle dagen perfect. Toch....
5 reacties
Ik zei, dat je 1 jaar later dan ik ben geopereerd.
Maar het zijn zelfs 2 jaar.
Ik ben 1½ jaar volledig thuis geweest. Het voordeel bij mij was dat ik al wel was begonnen met werken, maar dat was in eerste instantie thuis. December 2024 volledig mijn uren gewerkt, maar de 1 dag op het werk ipv 2. De rest thuis. Maart 2025 zoals ik normaal werkte. Dus iets meer dan 2 jaar.
Vooral de energie goed blijven verdelen, dan komt het vast goed 😘.
Vandaag mijn zoon geblokkeerd 😢
Klopt jij begin 2023 , ik begin 2025..dat had ik in je blog laatst gelezen. Maar jij hebt nog bestraling ondergaan. Ik niet. Nou gaat weer lekker dan, wat betreft je zoon. Hier ook weer wat onrustiger. Hij heeft zich over laten plaatsen naar ander safe-house en heeft nu spijt pfff... groetjes 😘
Ik werd geïnformeerd over het bestralen van de lymfklieren. Dat de kans op oedeem veel kleiner was. En minder zwaar dan de operatie.
Ze doen dit nog niet heel lang begreep ik.
En ik heb nog niet gelezen wie dit ook heeft gedaan
Tot nu toe zijn zij ook erg tevreden hoe het mij verloopt.
(Ondanks de leuke zoon) .
Aaai, het ging zo goed. 🙏 hopelijk pakt hij het weer op. ❤️
Hoi Joanne.
Net je blog gelezen. Heftig hoor hoop dat het goed met je gaat. En dat je zoon de juiste begeleiding krijgt. Je bent een sterke vrouw maar denk ook aan jezelf he.
Grt Petra
Dank je. 🍀