R-DHAP * 4e chemo - 2e week Goede Vrijdag
Goede Vrijdag... maar zo goed voelt het niet. Gisteravond nog te horen gekregen dat de bloedplaatjes flink onderuit gegaan zijn en dat we vandaag waarschijnlijk naar Groningen moesten komen. Dat was balen, of liever gezegd BALEN, daar hadden we niet op gerekend en zó geen "zininin".
Vanmorgen was de hematoloog niet te vermurwen, bloedplaatjes waren 14 en in zijn optiek nog dalende, dus moeten we vanavond toch echt naar Groningen voor wat zakjes "vloeibare pleister", oftewel bloedplaatjestransfusie. Daarbovenop maandag alweer opnieuw prikken voor een extra checkup... klinkt als "even", maar in de praktijk ruim 45 minuten heen, prikken, wachten en weer ruim 45 minuten terug. Daar gaat het "rustige paasweekend" waar we zo enorm naar uitkeken. 🐰👀
Afgelopen week viel er (bij mij) een druppel in een (blijkbaar) overvolle emmer. Tot nu heb ik geprobeerd om mezelf maximaal op te splitsen en in te zetten op - natuurlijk - de thuissituatie, maar daarnaast probeerde ik ook om op mijn werk alle ballen hoog te houden. Op mijn normaliter vrije vrijdag ging ik nu werken, om de "verloren" uren op te vangen die ik inleverde, wanneer we samen naar het ziekenhuis waren, voor behandeling en/of andere afspraken. Vaak bleef ik ook langer en/of werkte ik een avondje door. Afgelopen woensdag moést de knop om...↩️ Bij een burn-out járen geleden is bij mij een auto-immuunziekte vastgesteld. Door extreme stress kwam deze naar boven. Afijn, daar ben ik goed van hersteld, zo goed dat ik dacht dat ze zich vergist hadden. Echter in mijn heftige periode van scheiding stak de ziekte opnieuw z'n hoofd een klein beetje boven water, maar gelukkig wist ik dit op tijd de kop weer in te drukken. Afgelopen periode kreeg ik flink wat seintjes van mijn lichaam die mij vertelden dat ik het rustiger aan moest doen... maar ik probeerde aan de buitenkant weg te smeren, wat van binnenuit verteld werd. Ook het seintje rugpijn wist ik te negeren... tot woensdag het grove geschut zich wederom openbaarde... Behçet 😳
Op dat moment kon ik niet anders dan bij mijn werkgever aan de bel trekken. Voelt zo als falen, collega's in de steek laten, tekort schieten... maar deze waarschuwing mág ik niet negeren. Dat betekent, terug naar 4 dagen werken, uurtje later beginnen, uurtje eerder weg en de "ziekenhuisdagen" gewoon extra afwezig. Ik weet dat het straks uitdraait op chaos op het werk... máár dat moet ik voor mijn eigen gezondheid en voor Fokko loslaten. Geen keuze meer⚠️
Vandaar dat een rustig paasweekend een heerlijk vooruitzicht was. Máár... niks aan te doen, zometeen... hup in de auto en maar weer laten gebeuren wat er moet gebeuren :🏥