R-CHOP 1e chemo
Op 12 januari stond Fokko's eerste chemo gepland, maar door een fikse verkoudheid is deze verplaatst naar 19 januari. Het gaf ons nog een weekje respijt... wij vonden het wel fijn in ieder geval. Tot nu toe hebben we geen moment het gevoel gehad zo snel mogelijk met de behandeling te willen beginnen. Op het uiteindelijke resultaat van de behandeling heeft het ook geen invloed, dus nog even samen "genieten" van het "gewone" leven. Eigenlijk is het al geen gewoon leven meer, die hoofdstukken liggen achter ons, want we zijn ons er terdege van bewust dat het misschien wel een nieuw boek gaat worden. Sommige relaties worden op de proef gesteld door een vakantie samen, andere relaties komen onder spanning te staan door samen te klussen in huis en nu, bij ons, gaat er een soort van verbouwing plaats vinden, maar eerst gaan we slopen... slopen... slopen... 🧱⚒️
R-CHOP is een standaard chemo-immunotherapie voor agressieve non-hodgkinlymfomen, bestaande uit de antistof Rituximab en vier chemo-medicijnen (CHOP: Cyclofosfamide, Doxorubicine/Hydroxydaunomycine, Oncovin/Vincristine, Prednison). Het doodt kankercellen via het lymfestelsel, meestal in 6 tot 8 kuren van 3 weken (R-CHOP-21), aldus AI.
In de praktijk was dat een dagopname in het ziekenhuis. Eerst nog even 13 buisjes bloed afnemen, een ECG, bezoekje aan hematoloog en door naar de afdeling. Lange dag, kort verhaal, alles verliep helemaal volgens de positieve versie van "het boekje". Geen nare verrassingen, of allergische reacties en dus mochten we om 16.30 uur lekker naar ons huisje. In de auto werd Fokko heel stil en keerde wat in zichzelf. Een niet te omschrijven gevoel maakte zich van hem meester. Thuis gekomen hebben samen gegeten, dat ging er allemaal goed in, wat sociale dingetjes afgewerkt en toen op tijd naar bed. Dinsdagmorgen was wat lastig opstarten, wat buik/maagklachten, maar niet van extreme aard. 's Middags was Fokko dusdanig opgeknapt dat hij zich fit genoeg voelde voor een flinke wandeling. Hetzelfde herhaalde zich op de woensdag, nu was het echter een fietstochtje waarmee hij de middag vulde. Vanaf donderdag ging het eigenlijk in stabiele lijn per dag beter. Kleine ongemakjes, kriebels op de huid/benen, veel lucht opboeren, andere ontlasting, tranende ogen, droge huid...allemaal goed te handelen. De verkoudheid/keelpijn van begin januari is en blijft wel vlagerig aanwezig en wil niet overgaan, lastig, maar dragelijk.
Na twee weken bloedprikken, bloedwaarden zijn oké en we krijgen groen licht 🚦voor de 2e ronde. De 3e week gaat in verhouding met week 2 ietsie minder, maar desalniettemin waren deze weken een onverwacht kadootje 🙏 Gisteren zijn we nog één keer samen uit eten geweest, want dat dát er voorlopig niet meer inzit, wordt ons met de dag duidelijker, dus dat was een klein genieten! 😋
We maken ons geestelijk op voor de dag van morgen... en op wat gaat volgen 😳🍀