"Dreamschool" en mijn psycholoog

Wij, mijn vrouw en ik, volgen het programma Dreamschool en gisteren werd ik getriggerd door het programma. Voor hen die het programma niet kennen. Jongeren die zijn vastgelopen in de maatschappij worden door een speciaal lesprogramma op weg geholpen naar verbetering.

Gisteren was Wilfred Genee een van de gastdocenten. zijn les ging over de slachtofferrol en de rol die ja daar zelf in hebt om het patroon te doorbreken. ik betrapte mezelf erop dat ik me aangesproken voelde. De laatste tijd vind ik het moeilijker om rechtop in de wind te blijven staan. Ik zocht hier niet naar wat ik zelf kan veranderen, maar kwam langzaam in een negatieve spiraal terecht en miste de energie. De energie zocht ik buiten mezelf, iets wat ik nog nooit heb gedaan, waarom dan nu wel?

Toevallig (toeval bestaat niet) heb ik gisteren ook een gesprek gehad bij mijn psycholoog. Zij vroeg me op eens "en wat heb je voor plannen naast ziek zijn". Mijn eerste reactie was negatief, donder op. ik ben ziek dat kost genoeg energie. Maar als ik even nadenk, denk ik zo ben ik niet aan de strijd tegen kanker begonnen. als een lam naar de slachtbank, nee juist rechtop in de wind dwars tegen de stroom van negativiteit rond kanker in, werken aan relaties en aan mezelf.

Het "cadeautje" dat je krijgt als kankerpatiënt werd door mij niet meer uitgepakt. ik liet het liggen. Het klinkt cynisch maar het relativerende vermogen dat elke kankerpatiënt krijgt door de de ziekte is iets bijzonders en zie ik, ondanks dat ik weet dat ik nooit meer beter wordt, als een cadeautje.

Ik wil weer vechten rechtop in de wind. Ongeacht de negatieve reacties die om me heen ontstaan, ongeacht de behandelingen die me te wachten staan, ongeacht de uitsluiting die me maatschappelijk ten deel valt, ongeacht .....

ik dank de psycholoog en het programma Dreamschool voor deze mooie les. Nu maar werken aan de invulling van mijn voornemen.

7 reacties

Het doseren van energie is juist de kneep, met m'n kop in de wind niet. Verspreid over de dag kan ik 3 a 4 uur "druk" in de tuin bezig zijn met snoeien of verplanten, maar inderdaad een goed programma.

Sterkte

Laatst bewerkt: 19/03/2019 - 18:14

Hoi Ron, Op jou eigen manier is dat ook rechtop in de wind! Door je eigen weg te zoeken en niet te verzanden in een slachtofferrol vul je in wat ik bedoel.

Dank voor je reactie.

Laatst bewerkt: 20/03/2019 - 08:47

Ach Paul, wat een mooie blog! Hier kan ik fijn over nadenken en er vermoedelijk mijn voordeel mee doen. Heel erg bedankt voor het delen!

Gr.,

Carolina

Laatst bewerkt: 19/03/2019 - 19:25

Succes ermee Carolina,

Ieder zoekt zijn/haar eigen weg. Maar ook tijdens het kankerproces is het belangrijk om bij je eigen kracht proberen te blijven. dat is de enige kracht die je hebt.

Sterkte,

Mvg Paul

Laatst bewerkt: 20/03/2019 - 08:48

Mooie blog en veel om over na te denken. Ik merk dat mijn lontje steeds korter wordt als ik weinig energie heb. Ook de veerkracht begint te verdwijnen nu ik bijna 1,5 jaar vrijwel alleen maar negatieve uitslagen krijg.

Laatst bewerkt: 20/03/2019 - 11:11

Paul, mooi geschreven. Door dit te schrijven vecht je juist. Misschien ervaar je dat niet zo maar soms waait de wind wat harder dan je lief is.

Als fietser kan ik je meegeven ‘gewoon’ even terug te schakelen maar blijven trappen. Af en toe even uit de wind achter een ander aan om te herstellen.

Sterkte.

Laatst bewerkt: 20/03/2019 - 21:57