Een beetje hoop

Inmiddels is het 8.5 maand geleden dat ik mijn laatste chemo kuur heb gekregen. Bizar, hoe snel de tijd toch ook weer gaat. Hoewel ik bijna dagelijks nog aan kanker denk, en nog steeds angsten heb, ben ik eigenlijk zo goed als de oude. 

Ik merk dat er weinig blogs en berichten zijn over mensen die geen klachten meer ervaren na chemotherapie. Dit heeft mij gemotiveerd om toch even mijn situatie te beschrijven. Ik was namelijk zelf best op zoek naar ‘hoopvolle’ berichten. Ja, ik ben jong en ja elk lichaam en elke situatie is anders, maar toch. 

Ik ben zelf IC verpleegkundige en sinds Oktober (6 maanden na chemo) werk ik weer helemaal volledig. Ik doe alle diensten weer, dus ook nachtdiensten. Dit gaat me prima af. Ik heb zo goed als geen restklachten na de chemo. Geen vermoeidheid en geen brain fog. Ik heb een grote reis gemaakt naar Canada in September, ik ga weer naar feestjes, ik sport 4-5 keer per week en mijn conditie is zo goed als hetzelfde, misschien zelfs beter dan voor de chemo. Mijn cyclus is uit zichzelf teruggekeerd, en ik ben regelmatig ongesteld. 

Het enige wat ik een klein beetje heb met dit koude weer, is het syndroom van Raynaud (witte vingers, tintelingen, gevoelloos), maar dat is dan alles. Mentaal voel ik me super weerbaar, ondanks dat er echt dagen zijn dat er angst is. Angst voor terugkeer en angst voor bijvoorbeeld een vervroegde overgang. Maar dit zakt ook, ik geniet vooral van het feit dat ik mag leven, en dat ik zo alles in m’n leven weer kan oppakken. 

Ja, je gaat dit altijd met je meedragen, ja er zijn echt lastige momenten, maar over het algemeen kan het dus ook echt goed komen. Je kan chemo hebben gehad en er weinig last van hebben. Die hoopvolle boodschap wil ik toch even doorgeven 🩷

P.S. kleine tip van flip; blijf in beweging! Dat heeft me onwijs geholpen