Gesprek met de baas
Vandaag was het tijd voor een gesprek met de baas.
Kan er wel zenuwachtig om doen maar dat helpt natuurlijk helemaal niks.
Laat los en zie wel was een goede aanpak. Meer dan 3 jaar zit ik er nu. 32 uur per week verdeeld nu over 4 dagen. In het begin 5 maar sinds re-integratie bevalt het goed om 4 dagen te werken en een mini weekend op de helft van de week.
Ik heb aangegeven dat ik goed op mijn plek zit, werken fijn vind en zin heb om te komen werken.
Dat ik het werk uit wil breiden, geen ambitie heb om leiding te geven of naar een andere afdeling te gaan voor nieuw werk. Dit wat ik nu doe sinds een jaar bevalt me prima en als het kind groter is,fulltime voor mij een optie is. Dat ik 3 jaar terug ben gekomen om nooit meer weg te gaan.
Het was een prima gesprekje, werkgeluk staat voorop. Gezondheid is het allerbelangrijkste. We willen mensen binnen houden werd me verteld. Wat willen we nog meer van een werkgever..
Na het gesprek een ambts jubileum van mijn schoonvader paar straten verderop. Die gaat met pensioen nu, vriendje kwam me ophalen op het werk om door te rijden daarheen. De werkdag vloog zo voorbij. Gingen foto's maken in de tuin daar en een hapje/drankje.
Werk kan ons zo opslokken en orde in de chaos zorgt ervoor dat we niet ten onder kunnen gaan. Die orde in ons hoofd hebben we zelf in de hand. Ons hoofd, denken en doen is een stukje bewust leven. Werken, vrijheid en zelfstandigheid misschien ook denk ik. Stress is een factor die we moeten uitbannen. Dat lukt niet vaak. Toch is rust, in de vorm van een lege middag of weekend weg een perfect remedie denk ik en zodra we dat plannen en gaan doen gaan wij stralen. Vermoeide gezichten gaan stralen, lach iedere dag. Proberen kan altijd en leidt wellicht tot iets als rust.
Accepteer wat is.
Mooie quote vind ik dat. Aanvaarden wat we niet kunnen veranderen, accepteer dat perfectie niet bestaat. Bijna perfect is ook goed.
Morgen mini weekend, mams is jarig. Ik ga haar een dikke knuffel geven. En samen een hapje eten.
Fijne avond! liefs van mij