Inleiding

Hi lieve allemaal,

Toch maar besloten om mijn proces te delen. Iets waar ik aan het begin van de rit geen seconde over nadacht.
Nu ik er middenin zit en er nog veel te wachten staat, besef ik dat het goed is om af en toe een momentje te pakken om alles van mij af te schrijven en er even bij stil te staan.   (op sommige momenten ook fijn om iedereen hierheen te kunnen verwijzen zodat ik niet alles 100 keer hoef te vertellen;). Alles vliegt voorbij en er gebeurt zoveel! Je gaat van scan naar operatie en van een voorlichtingsafspraak naar een bestraling. Het ene moment zit ik helemaal in de behandeling en het andere moment probeer ik mezelf weer even terug te vinden in alles waar ik normaal ook zo van houd. Dit doe ik onder anderen met een fijne wandeling door de natuur, door een hapje te eten buiten de deur, met mijn naasten samen te zijn of (zover het lukt) even de dansvloer onveilig te maken. Ik ben blij dat ik hier nog net zo van kan genieten als voor de diagnose. Het is heel gek om opeens in zo n slachtofferrol te zitten. Normaalgesproken wil ik iemand hier zo snel mogelijk uithalen. En nu lukt het bij mezelf niet. Ik heb het inmiddels geaccepteerd. Ja, ik ben slachtoffer, maar dat is zeker niet de enige rol die ik draag. Ik ga mezelf hier niet in verliezen! Daar vecht ik hard voor. Ik probeer mentaal en lichamelijk zo sterk mogelijk te zijn en blijven.

In mijn volgende blogs kun je stap voor stap mijn proces volgen. Op dit moment heb ik 2 operaties gehad, ben ik begonnen aan anti hormoontherapie en heb ik mijn bestralingen gehad. Chemo volgt eind juli. De chemo duurt in totaal 5 maanden.

Ik ben ontzettend blij met alle steun die ik mag ontvangen. Dit jaar heb ik het meer dan nodig. Zonder deze steun voelde ik me nu niet zo sterk.