Medicatie werkt niet.

Moe en niet slapen

Ik kijk een beetje rond op kanker.nl. Ik lig al vanaf 23 uur in bed. Maar kan de slaap niet vatten. 😔 Ik zie dat ik mijn laatste blog in december heb geschreven. De hormoontherapie die niet werkt. Op de CT scan die volgt is duidelijk zichtbaar dat tumoren groter worden en toenemen, vooral in de lever. In januari start ik met Ribociclip en daarbij injecties Fulvestrand. Het voelt best heftig deze pillen maar als het de kanker maar aanpakt. Na 2 weken op controle en ook deze pillen doen weinig. Hormoongevoelige tumoren die niet reageren op hormoontherapie. Ik voel aan m’n lijf dat ik wel aan het inleveren ben, ik kan veel minder aan. En emotioneel ben ik ook een wrak. Ik probeer nog wel naar m’n sportclubje te gaan. Bewegen is goed. En ik probeer meer te gaan wandelen. Daarbij zet ik de buurvrouwen in; ‘Wie gaat wanneer mee?’ 
Ik ben zo druk met m’n uitgezaaide borstkanker, dat ik bijna vergeet dat ik ook nog blaaskanker heb. Maandagmorgen 7.50 bloedprikken. Dikke file richting A’dam, we doen er ruim een uur over. ECG, en we worden op tijd binnengeroepen door de arts. Tumormarkers zijn nog niet bekend. Maar uit de leverwaardes blijkt dat de hormoontherapie niet werkt. Eén van de weinige waarbij hormoongevoelige tumoren niet werkt. Mijn afweer is niet goed, dus ik kan niet meteen beginnen met Capecitabine. De Cystoscopie laat nog wat wondjes zien, verder ziet het er rustig uit. Dus spreken af om na een half jaar weer te kijken. We gaan nu lekker naar huis. Heerlijk het zonnetje erbij en iets minder verkeer als vanmorgen. 
De eerste stap nu is over 2 weken bloed prikken en kijken of ik kan starten met de chemopillen. 😔 Maar eerst een paar dagen naar Portugal. Effe lekker d’r uit!