Onwards and upwards!

't Is weer voorbij, die mooie zomer... 

Nu ja, mooi is een groot woord, het was er een beetje over, nji. Ik zag journalist Bart Eeckhout passeren met zijn hartverscheurend verhaal over z'n moeder. Voor hem zal het geen mooie zomer geweest zijn. En hij heeft overschot van gelijk, natuurlijk. De regen is teruggekomen en iedereen is de hittegolven en de vele doden alweer vergeten, zo lijkt het wel. Ik zou geen 'goede' politieker willen zijn. Iemand die het goed bedoelt maar dan tegen een muur aanloopt van collega's die het niet willen snappen. Dat is gebeurd met Margriet Hermans. Zij ging in de politiek om effectief iets te DOEN, maar begreep al snel dat ze behoorlijk alleen stond.

Maar goed, ze is dus ongeveer voorbij. 't Is te zeggen, nu is het eindelijk terug normaal zomer. Nu kan ik met plezier rondwandelen. 21 graden, wat bewolking.. Zalig. De piekuren/files zijn terug, de agenda's worden iets voller, de kinderen zuchten weer wat meer. En we kunnen beginnen uitkijken naar de kerstperiode :-) Voor je't weet is Mariah er weer om het aan te kondigen!

Ik ben lief geweest voor mezelf. We hebben Litouwen gezien. We hebben Nederland en het VK gezien. We hebben de zee gezien. We hebben verschillende bands zien optreden. Ik heb gedanst, gelachen, gegeten, gevrijd, geslapen en genoten. In dat opzicht is de zomer zeer helend geweest.

Ik ben ondertussen bijna 20kg kwijt. Mijn spieren kwijnen weg en ik hou niet van kiné, dat is nog een werkpuntje waar ik wat aandacht aan ga moeten schenken. Ik blijf lustig pillekes slikken. 's Morgens zijn het er vijf, 's avonds eentje. Valt al bij al nog wel mee. Ik werk nog op de job die ik doodsaai vind. Heel af en toe (meestal op maandag) heb ik er een goede dag waarbij de uren niet voorbijkruipen tot ik terug naar huis kan. Ok, ik klaag maar ik begrijp natuurlijk ook wel de voordelen. Ik ben helemaal op mijn gemak. Niemand zegt me hoe ik dingen moet doen. Ik kan rondrijden naar overal. Ik heb flexuren, dus ik hoef nooit dagen verlof te nemen als ik thuis iets moet regelen. Het klikt ongelooflijk goed met mijn leidinggevende, die ook mijn dichtste collega is. Klinkt als een droomjob, toch? Wat is dan in godsnaam mijn probleem?! Het is een functie beneden mijn kunnen.. En dat is voer voor een bore-out. Het betaalt ook naar de functie, niet naar mijn kunnen. En dat is voer voor financiële zorgen. Waar mijn voorganger een hele week nodig had om een bepaalde taak uit te voeren, doe ik over dezelfde taak maximum twee dagen. En ik stoef niet, dat is gewoon hoe het is. Het is een mismatch; die job en ik. Ik mis het contact met mensen. Ik mis het DOEN. Het is een bijna puur administratieve job, en ik ben planning en klantencommunicatie gewend. Het is een wereld van verschil. 

Ik ben dus gigantisch in tweestrijd. Hou ik vol op een job waar ik geen voldoening uit haal en waar ik eenzaam ben, maar waar ik wel veel vrijheid en werkzekerheid heb? Of kijk ik toch weer aan de andere kant van de haag en ga ik opnieuw op zoek naar een job met iets meer uitdaging en een hoger loon, waarbij ik dan inboet in zelfstandigheid?
Ik heb wel al besloten: als ik toch weer verder ga kijken, dan ga ik terug voltijds werken. Die behandeling gaat prima. Ik voel me prima. Die CLL is iets op de achtergrond geworden, wat de bedoeling was uiteindelijk. Gelukkig. En met ons jongste dat terug gaat studeren en waarschijnlijk al gauw weer op kot zal willen gaan (nu mag ze nog niet), zullen we het extra geld heel goed kunnen gebruiken. Maar ik ben er dus nog niet OF ik wel weer ga veranderen. Alle goede raad is meer dan welkom.

Voor de rest: vanavond eerst les fotografie. Kijk ik wel naar uit met de nodige vlindertjes in de buik. We hebben weer zeven (!!) kittens van een week of 5-6 zonder mama die onze zorgen nodig hebben tot ze oud genoeg zijn om geadopteerd te worden, dus thuis wel werk genoeg. Ons jongste begint zich heel stilletjes aan mentaal klaar te stomen om terug te gaan studeren; volgende week gaat ze op kennismakings-driedaagse. Ik doe dus echt mijn best om liever te zijn voor mezelf en de silver linings terug te vinden die altijd wel ergens te vinden zijn. Dat gaat op dit moment vrij goed.