Een onverwachte gast

Een onverwachte gast

Op 9 februari begint mijn nieuwe behandeling in het RadboudUMC. En 5 februari is er eerst nog bloedonderzoek e.d en een gesprek met de arts die de behandeling begeleidt. Die heb ik nog niet eerder ontmoet. Hoewel het nog een kleine week duurt merk ik wel dat ik er regelmatig in mijn hoofd mee bezig ben. Mijn gedachten dwalen er soms naar af en dan ben ik iets anders vergeten of heb iets niet gehoord. Mijn vrouw merkt het dus ook wel eens.

Ik zat dus helemaal niet te wachten op een onverwachte gast. Die kwam eerst in de vorm van een grieperig gevoel al een paar dagen geleden. Wat paracetamol genomen tegen de hoofdpijn. En gisteren toch naar fitness gegaan (wel wat rustiger dan anders) en dat leek wel te helpen. Maar s’avonds was het niet te stuiten: buikgriep. Na heel wat op en neer geloop naar het toilet zakte het gelukkig na een paar uur, maar na een onrustige nacht voelde ik me koud, lusteloos en moe.

Op dat moment kreeg mijn vrouw een verzoekje van haar (beste) vriendin of ze volgende week een paar dagen mag komen logeren. Leuk toch? Maar ik reageerde helemaal niet vrolijk. Natuurlijk zou dat virus al wel weer verdwenen zijn. En die vriendin is heus heel aardig. Maar ze is ook erg druk en aanwezig. Bovendien moet mijn vrouw die dagen werken en sta ik er overdag alleen voor. Wat te doen? Ik ben eerst de hond gaan uitlaten om er over na te denken. Ik wist het natuurlijk wel: het kwam voor mij nu even niet uit. Die behandeling met alles wat er bij komt spookt gewoon teveel door mijn hoofd. Maar dan moest ik wel twee vrouwen teleurstellen. Maar dat heb ik na die wandeling tóch gedaan.

Gelukkig begrepen ze het en komt ze een andere keer.