Van salamander naar vlinder...

(Januari  2025)

Na 9 kuren kreeg ik t benauwd, mijn operatie stond voor de deur....

En achter die deur zag ik een zwaar traject: 4 u onder narcose,  verwijdering stuk van de zenuwbaan -met de tumor- uit mijn bovenbeen, en dan revalideren met een klapvoet terwijl ik nog 5 chemokuren zou ondergaan. Hoe dan.

Mijn oerbrein liet zich horen. Zo werkt het als het niet veilig voelt... als mijn logica zegt (met de dokters): " dit is goed", terwijl mijn gevoel en lijf roepen: "bedenk iets anders, niet dit". Een soort intern conflict en beschermingsmechanisme.

In het LUMC mocht ik gebruik maken van de diensten van een psycholoog. Ik vroeg een gesprek met haar aan en deelde mijn angst en zoektocht- zij hielp me een weg er in vinden. Ik vond mezelf terug, het vertrouwen in mijn keuze voor de operatie en zette een knop om. Zowel mentaal als in beeld.

Ken je Escher? Hij maakte o.a. tekeningen waarbij hij bv van een vogel overgaat naar een vis. Ik hou van tekenen en besloot de enge salamanders op papier (én in mijn beleving) om te vormen tot vlinder. Het bracht me rust, ruimte om de volgende stap te zetten in mijn genezingsproces (ik noem t bewust niet ziekteproces). 

Wie mag jouw hulplijn zijn? Op enig moment (of vaker) hebben we die allemaal nodig.

En hoe zet jij je brein aan het werk... omdenken helpt. Mij wel in ieder geval.  Probeer het eens.