24-11-2020 - Lichamelijk weer wat perikelen
Daar zijn we weer, na bijna 4 maanden en er is wel weer het een en ander gebeurd op lichamelijk vlak. Allereerst was ik dus onder behandeling bij de fysio voor mijn rug, het verbeterde niet na 3 maanden (12 sessies). Dus uiteindelijk terug naar de huisarts gegaan waar ik een verwijzing voor de sportarts kreeg. Waarvoor ik wel naar een ander ziekenhuis moest omdat het ziekenhuis waarin ik bekend ben, geen sportarts heeft.
Begin deze maand kon ik komen, de sportarts constateerde toch wel dat mijn onderrug wel een blok beton leek en hij zag wel dat ik veel (knakkende) pijn had. Tot mijn verbazing kon ik meteen de volgende dag terecht voor (nog een keer) röntgenfoto’s van de rug/bekken en een MRI! Aangezien ik al 2x een scintigram heb gehad na schildklierverwijdering vond ik de MRI wel appeltje eitje, maar 20 minuten, bij de scintigram moest ik zowat een uur blijven liggen. Uitslag; een kleine hernia en artrose, tussenwervelschijven op 2 plekken zowat weg en een kromming onderin de ruggengraat. Maar dit alles is niet ernstig genoeg voor een operatie of injecties. Hij gaf me een paar adressen voor evt. verdere begeleiding en uiteindelijk heb ik gekozen voor Het Rughuis. Daar wordt je multidisciplinair behandeld een half jaar lang 3x per week. Houding/fysio/psychologisch/leren omgaan met de pijn (o.a. fysiotherapeut, psycholoog). Heb me aangemeld en nu wachten op de intake.
Verder zat ik nog met iets, begin dit jaar, jan./feb. heb ik 3x wat pijn op de borst gehad, in maart ben ik naar de huisarts gegaan en stuurde ze me door voor een holter en een inspanningstest. De 24/7 holter heb ik nog net gekregen omdat corona een week later uitbrak. Uitslag daarvan was goed. Inspanningstest stond ook gepland maar werd door corona afgezegd en daarna kon ik er maanden niet meer voor terecht.
Ondertussen had ik geen nieuwe "aanvallen" meer gehad en was ik het eigenlijk alweer beetje vergeten. Tot ik half oktober weer een keer pijn op de borst kreeg dat doortrok naar mijn keel, echt heel naar, net als voorafgaande 3 keren gebeurde dit in rust en duurde ongeveer 5 minuten. Ik had het formulier van de inspanningstest nog liggen dus nog maar eens gebeld en ik kon nu wel komen, zowat gelijktijdig met de rug onderzoeken. Deze onderzoeken waren overigens niet in datzelfde ziekenhuis maar bij Diagnostisch Centrum.
Tijdens de inspanningstest op de fiets moest ik een mondkapje op, belachelijk! Ik kreeg het op het laatst wat benauwd en naar aanleiding daarvan vonden ze het nodig dat ik toch een ECG in rust en echo van het hart kreeg, plus een uitgebreid bloedonderzoek (cholesterol, suiker, vitamines etc.). Uitslag; bloedonderzoek was verder helemaal oké.
Vorige week hart echo en ECG in rust gehad, uitslag; er zit een piepklein lekje, soort schoonheidsfoutje, was niks ernstigs. Verder was er niks verontrustends te zien.
De arts denkt naar aanleiding van mijn klachten (pijn op de borst/keel in rust) dat het wel eens vaatkramp/spasmen van de kleine hartbloedvaatjes kan zijn. Dus dat het hart even zuurstoftekort krijgt door kramp van kleine vaten. Op zich is dat niet acuut ernstig maar wel een erg naar gevoel. Als ik dit vaker en/of langere aanvallen krijg, moet ik toch verder onderzoek krijgen en evt. medicatie.
De grote vraag was; waarom krijg ik dit nu en eerst niet, misschien door ouder worden en/of missen schildklier in combi met te hoge dosering Levothyroxine zou een oorzaak kunnen zijn.
De uitslag is dus op zich oke in de zin dat er geen ernstige afwijkingen zijn gezien tot nu toe. Advies was even aankijken maar aan de bel trekken als situatie verergert door opnieuw en/of vaker/langere aanvallen.
En ja, dan dient zich ook weer de halfjaarlijkse controle aan voor de schildklierkanker, TSH, FT4 en Tg meting, ook weer spannend, gisteren bloed laten prikken.
Volgende week moet ik naar endocrinoloog voor de uitslag daarvan. Heb nog geen bericht gehad dat het weer telefonisch afgehandeld moet worden. Wil het dan toch even met haar erover gaan hebben, of de dosering schildklierhormoon wat omlaag kan, beetje afhankelijk van hoe hoog TSH nu is want die mag niet boven de 2 uitkomen i.v.m. mogelijke terugkeer kankercellen. Maar voel me soms toch nog wel opgefokt en het idee dat ik hier misschien hart en vaat problemen door kan krijgen maakt me toch wat ongerust.
Even spannend dus weer en ik ben het nu wel even weer zat al die onderzoeken en steeds naar ziekenhuis enz. al begint straks natuurlijk wel weer dat traject van Het Rughuis, dus ben toch nog wel even bezig.