19-5-2026 - Alweer 5 dagen in ziekenhuis
Ondanks alles gaat de tijd toch redelijk snel, wanneer je op en af met nog 3 man op een kamer ligt gebeurt er constant wel wat. De kamer ligt ook weer vol, naast mij een man die ik 40 schatte maar net zo oud als mij blijkt te zijn.. Aan overkant twee oudere dames, begin/midden 70, allemaal nieuw, het verloop is groot. Ik ben de langst liggende hier nu, niet dat ik daar blij mee ben. Aan overkant een vrouw die te horen heeft gekregen dat ze (16 jaar na borstkanker) nu longkanker heeft waar geen behandeling meer voor is. De man naast mij heeft 5 jaar na slokdarmkanker nu uitgezaaide longkanker en wil nog een keer op vakantie want is misschien wel de laatste keer voor hem. Sjee dat zijn toch wel heel confronterende momenten, heftige tafrelen spelen zich dan nu en dan voor mijn ogen af. Al die ellende hier en toch worden er ook grappen gemaakt en gelachen. Wat moet je ook anders, het is zoals het is, je hebt weinig keus en kunt er maar beter het beste van maken. Gelukkig ben ik vrij nuchter van aard, maar het helpt natuurlijk ook dat ik nog volop in behandeling ben met vooruitzichten. Weet ook niet hoe ik eraan toe zou zijn als ik pallitatief zou zijn. Hoewel je ook dan uiteindelijk niet meer keus hebt dan om er maar het beste van te maken. Maar het is voor ieder een heel eigen proces, ik zie de vrouw aan de overkant op en neer gaan in de emoties. Anouk heeft het hier in ieder geval gister wat opgevrolijkt met een opbeurende ballon, het beurde niet alleen mij op maar ook de rest hier ❤️
In 2017 toen ik ook hier op deze afdeling lag in verband met schildklierkanker lag ik alleen, dat was toch heel anders. Meer privacy en een eigen wc/douche, dat was helemaal prettig, nu moet je bepaalde zaken plannen en sommige dingen laten zich niet echt plannen 😉 Ben eigenlijk wel verbaast hoe snel ik aan die drukte gewend ben geraakt, denk dat het scheelt dat ik nog die Fentanyl pleister op heb waardoor slapen in de nacht heel goed gaat, in combi met Anouk's oordoppen 🙂 Wat in 2017 ook anders was is dat ik een oude mobiel had die heel traag was, goed voor muziek en whatsapp maar verder was het niks meer, dus bloggen deed ik dan maar na thuiskomst op de computer. Nu kan ik wel beter uit de voeten wat dat betreft.
Gistermorgen heb ik voor het eerst in bijna een week weer wat vast voedsel naar binnen gewerkt, gekookt eitje en paar stukjes brood zonder korst met smeerkaas. Het ging heel moeizaam maar het is alsof je in walhalla bent, hoe lekker kan simpel zijn dan!! Weet nog dat toen ik uit de bunker kwam destijds en van tevoren bijna 5 weken jodium arm moest eten. En geen jodiumarm brood kon vinden en dus maar aan de crackers ging. Hoe blij ik toen was weer brood te kunnen eten want ze hadden daar jodiumarm brood in de bunker.
Vanmorgen en vanmiddag nog eens over gedaan, 2x eitje en 2x sneetje brood met smeerkaas/smeerworst. Ik hoef op dit moment niet naar een restaurant, het smaakt nu na een week vloeibaar eten (even) net zo lekker als in een restaurant, ook al proef ik bijna niks meer 😉 Was benieuwd of ik dat vanavond ook kon gaan zeggen want had de stoute schoenen aangetrokken en wilde de griekse stoofpot met pasta proberen. Nee heb je, ja kan je krijgen toch 😃 Stoofvlees is zacht en pasta ook dus dat zou misschien kunnen lukken. Herinner me van 2017 dat ik de warme maaltijden niks vond hier maar zou nu in deze omstandigheden zomaar heel anders kunnen zijn. Helaas... wat smaak betreft proef ik dus niks, maar was het vlees voor mijn mond te hard, zaten nog wat andere dingen in waar ik nog niet (te lang) op kon kauwen. Dus ik heb alleen de pasta ertussenuit gevist, dat kun je redelijk snel doorslikken. Straks maar weer wat vla en wat kaas, ga mijn mond maar niet teveel belasten. We nemen het maar zoals het is.