18-5-2026 - Wachten tot het morgen wordt

Een uitspraak die mijn moeder altijd doet en die zeker geldt voor hier in het ziekenhuis. 

Ik lig er dus nog steeds, vanaf donderdagavond en helaas helpt er tot nu toe niks aan pijn bestrijding van de aften en wondjes in mijn mond. Uit bloed bleek dat de Leucocieten,  mijn "witte soldaatjes" van een torenhoge score van 24 een duikvlucht hadden genomen naar 1 in twee weken tijd 😲 Dus daar gaat je weerstand. Natuurlijk weet je dat chemo je weerstand aantast maar dit was even heel drastisch. Inmiddels zijn de revue gepasseerd: Fentanyl smeltablet onder de tong, Fentanyl pleister, Oxycodon capsule samen met die pleister. En gisteren dan een morfine spuit en sterkere Fentanyl pleister. Van die morfine merkte ik niet veel dus nu heb ik nog die sterkere Fentanyl pleister over. Die er nu een dag zit en nog steeds heb ik veel pijn dus verdoven en verdoven maar. Ben beetje aan het overleven met de Lidocaïne waarmee je (helaas maar tijdelijk) de boel kan verdoven. Het enige voordeel dat ik van die pijnstillers heb is dat ik er goed op slaap 😃 

Er werd me verteld dat aften zenuwen bloot leggen en mondzenuwen zijn schijnbaar moeilijk qua pijn te bestrijden. Zeg maar rustig in mijn geval helemaal niet! Nou zit daar op die plek een mega grote aft van wel 1 cm! De pijn zit eigenlijk alleen maar echt aan 1 kant, gelukkig maar want anders had je me wel af kunnen schieten. Op zich zie ik wel dat op andere plekken in mijn mond dat het de goede kant op gaat. Hopelijk zijn de strijdtroepen zich aan het hergroeperen om die grote aft en zijn vriendjes de nek om te draaien😉

Gisteren had ik na 1 dag geen koorts toch weer wel koorts, dus weer bloed afnemen voor nieuw onderzoek en over naar andere antibiotica. Hopelijk maakt deze korte metten met whatever er speelt want eigenlijk weten ze nog niet precies waarom ik koorts heb. Mij lijkt het logisch dat dat door mijn mond komt maar heb nog niks gehoord over een bacterie, herpes is het in ieder geval niet.

Het is een komen en gaan van mensen op de kamer, heel anders dan 8.5 jaar geleden toen ik op een 1 persoons kamer lag. Verplegend personeel, bezoek, artsen, bloedprikkers, keukendienst, schoonmaak personeel. Werd ik toen al lichtelijk gek, nu doordat je met 4 man ligt is het nu alles in 4 voud. Al begint het enigszins te wennen. Maar het kan snel veranderen, gister mocht er een weg, vandaag weer een en de derde moet in isolatie vanwege misschien een darm bacterie. Dus ik lig even alleen al kan dat ook snel weer veranderen. Wel lekker rustig even.

En aangezien bij bloedprikken gister duidelijk werd dat de "witte soldaatjes" gister van 1 weer op 2.7 zaten en ik nu andere, hopelijk nog effectievere antibiotica krijg verwacht ik wel vrij snel koortsvrij te zijn. En misschien mag ik dan ook wel een dezer dagen naar huis want kan die verdovings gel ook wel thuis hanteren, vind het hier wel mooi geweest 😃