Over mij
Vandaag is het een jaar geleden dat ik na de operatie te horen kreeg dat ik eierstokkanker stadium 2 had. Voor de operatie konden ze mij niet zeggen of de tumor goed- of kwaadaardig was. Je wereld stort in. Ik lag ook nog op de verkeerde afdeling waar niet een luisterend oor voor mij was. Dat was voor mij de ergste nacht van mijn leven, alleen, net geopereerd en net te horen gekregen dat ik kanker had. Ik knapte eigenlijk heel snel op van de operatie en 13 maart 2020 op kamer 13 kreeg ik mijn eerste chemo van de 6 . En binnen 2 minuten kreeg ik een allergische reactie. Gelukkig hadden ze een tegenmedicijn en zijn de andere chemokuren goed verlopen. Uiteraard was ik na de eerste chemo na 3 weken mijn haren kwijt. Dat vond ik verschrikkelijk. Gedurende de onderzoeken, operatie en chemo ben ik gaan schrijven. 8 boekjes vol met verhalen, tekeningen etc. Zo kon ik alles heel goed een plaats geven. Nu ben ik inmiddels een jaar verder en mijn 8 boekjes liggen in een doos. Af en toe pak ik ze nog en lees ik er stukken uit en het mooiste is, ik ben weer gaan schrijven. Nu geen verhalen over kanker maar ik ben een haakboek aan het schrijven over mijn gehaakte lockdown Fluffies. Leuke gehaakte knuffels naar eigen idee.
Ik kijk terug naar een jaar vol emoties, pijn, verdriet en angst, maar ook op een jaar van geluk. Ik ben er nog en voel mij goed!.En dat hebben we gevierd, coronaproof met mijn man en 2 dochters.
Op naar nog vele mooie jaren die nog volgen
