Nog depressiever.................maar immer strijdbaar!
Hallo vriendjes en vriendinnetjes
Even weer wat van me afschrijven.......het gaat allemaal niet zo goed, dat moge duidelijk zijn. Niet bij mij en niet bij Mr.Willy en uiteraard zijn er meer die ik nu even niet bij naam noem.
Gisteren bij de uroloog geweest die mij drie jaar niet had gezien omdat mijn dossier inmiddels was verhuisd naar de afdeling oncologie totdat je er niet meer bent, tyfuskanker! Het weerzien was ondanks de ellende die ik ervaar hartelijk!
Ik kreeg gisteren eerst een flowmetrie, daar word bepaald hoe de kracht van je zeikstraal is, nou, ik plas nog net niet in poedervorm maar het komt er echt als een zeikstraaltje uit, nog net niet druppelsgewijs.... daarna een cystoscopie, gaan ze met een flexibel slangetje naar je blaas en prostaat. Vond het niet fijn, godsamme! Tyfuszooi!
Hij zag het al snel, een joekel van een "bloemkool" , een vreselijk gezwel die zijn opwachting maakte bij of op mijn prostaat, werd er misselijk van en draaide mijn hoofd weg. DE reden van mijn slechte plassen en wat nu?
Ik krijg nu een TURP operatie op 13 november en dan gaan ze een Turp tunnel maken dwars door dat gezwel of zoiets..... ben er nog beduusd van en had eigenlijk op dat moment geen vragen in mijn hoofd maar nu wel...... Een TURP operatie zonder kanker is een piece of a cake maar nu........
Word ik dan incontinent? Kan ik dan weer goed plassen? Hoe lang blijft dat beter plassen? Hoe lang duurt de genezing? Wanneer kan ik eventueel weer fietsen? Heb op 19 oktober nog een telefonisch consult met de uroloog en dan zal ik die vragen zeker stellen.
Aanstaande maandag heb ik eerst nog een gesprek met mijn oncologe over de bevindingen van de uroloog en de eventuele operatie. 13 Oktober krijg ik ook nog een PSMA Pet scan, de vierde dit jaar.....
Hoop, is er nog hóóóóóóóóóóóp?
Vrees het ergste....
3 reacties
Joh nee! Er is hoop... hoop shit zo te horen. Ellendige onderzoeken met een ellendig besluit... Wanneer gaat de operatie door?Hopelijk snel, zodat je weinig tijd krijgt om te piekeren. Nu ja, niet dat een mens dat niet doet in zulke situatie...
Godver godver godver., Blijft jou dan niets bespaard.. ken je al ruim 40 jaar of langer. Altijd een vechter geweest en nooit opgeven. Maar man wat een beproeving moet jij doorstaan.Ik volg al je blogs en weet niet wat ik soms moet zeggen. Wat kun je zeggen! Kanker is verschrikkelijk. Mijn zuster hoor ik nog gillen van de zenuwpijn toen ik bij het AVL de lift uitstapte. 2jaar lijdensweg met ondraaglijke pijnen in haar lies. Gelukkig heeft ze geen pijn meer maar het gemis is groot. Net als jos die onder de tumoren zat op ze hoofd van de uitzaaiingen. Daarom begrijp ik niet waar je de kracht vandaan haalt. Ik kan er niet over meepraten ( ja ook wervelkolom en nek elke dag pijn) maar dat is korreltje zout wat jij moet doormaken. DEPRESSIEF ja zeker mag je dat ook zijn. Troost in de muziek en troost van je vrouw. Maar dat neemt niet weg hoe ellendig jij je moet voelen. Wil je niet verder de put in praten maar hoop dat jij ook eens een lichtpuntje krijgt. Dat heb jij zo ontzettend verdient. Jilles hou vol hoe moeilijk het ook is. Je kan en mag ons nog niet verlaten. Nog niet jou tijd. STERKTE GABBER.....MAARTEN
Goh Maarten....wat een mooie en lieve reactie, ben er ff stil van. Ja, ik word er helemaal gek van maar gelukkig heb ik geen zware constante pijn maar wel veel ongemakken zoals mijn nekpijn en afgelopen nacht zenuwpijn in mijn rechterlies met uitstralingspijn naar mijn volledige rechter been. Niet fijn maar te doen maar 's-nachts is het erger en kan ik er niet van slapen.
Ik heb geen keus Maarten, ja, de stekker eruit trekken maar die grens is voor mij (nog) niet bereikt. Ik vrees die operatie op vrijdag de 13e november.....
Ben benieuwd hoe mijn oncologe erin staat, aanstaande maandag een gesprek hierover en dinsdag 13 oktober nog een onderzoek, de 4e PSMA PET scan van dit jaar.
Deze scan zal meer duidelijkheid verschaffen of die operatie überhaupt kan doorgaan met dat kankergezwel bij mijn prostaat.