25-9-2026 - Operatie geslaagd, 3 dagen verder

Daar ben ik dan, weer een battlescar rijker en wat voor een! Een flinke jaap, groter dan ik dacht dat het zou zijn! Daar is het litteken in mijn hals niks bij. En ja foto's zien van een borstamputatie bij een ander is toch iets anders dan wanneer de pleister er op je eigen lichaam af gaat. Dat was even slikken, nog steeds maar ik kijk dapper elke keer in de spiegel om eraan te wennen en weet ook wel dat het er nu zo net na de operatie niet op zijn best uit ziet.

De operatie was dus afgelopen dinsdag, om half 9 moesten er nog foto's gemaakt worden op de nucleaire afdeling om de poortwachtersklier op te sporen en dat is gelukt. Heb wel een onverwacht klein emo-momentje gehad. Tijdens de laatste foto moest ik mijn borst opzij houden dus toen ik daar lag met mijn borst in mijn hand kwam het ineens echt hard binnen dat ik het kwijt ging raken. In mijn gedachten heb ik er toen even heel bewust afscheid van genomen. Dat was een onvoorzien moment maar achteraf gezien toch heel mooi dat ie er was.

Daarna konden we door naar boven waar we de intake kregen. Maar toen werd het even minder leuk, we waren zo rond 9.15 uur klaar met de intake en hebben tot net na 11 uur moeten wachten voordat ik eindelijk werd geroepen! Dat viel even tegen zeg! 😬 Zit je met een aantal andere mensen te wachten en al die mensen waren allemaal eerder aan de beurt (of ze er nou al voor mij waren of erna pas kwamen😮).  Afgezien van het nuchter moeten zijn wat al niet fijn is raakte ik een beetje in paniek omdat ik dacht dat ze mij vergeten waren! Was echt niet fijn, bij navraag bleek gelukkig dat ze me niet vergeten waren. Toen kon ik de resterende 20 minuten enigszins gerustgesteld nog wachten tot ze me dan eindelijk kwamen halen, maar dat was echt even afzien! 

Daarna ging het snel, omkleden en na minuutje of 5 werd ik naar de voorbereidingskamer gereden en blijkbaar waren ze al wat laat want ik werd gelijk doorgereden naar de OK en hebben ze daar infuus gezet en verdere voorbereidingen gedaan. Ik was helemaal niet zenuwachtig, ik heb 9 jaar geleden al een operatie meegemaakt en was eerder blij dat ik eindelijk aan de beurt was en het dan ook echt ging gebeuren. Dat wat ik al op dag 1 van diagnose wilde, borst eraf, eindelijk dat gedrocht uit mijn lijf!

Alles is in ieder geval naar wens verlopen qua operatie, borst en schildwachtklier netjes verwijderd en waren we tegen 19 uur dan eindelijk thuis. Dat duurde wel wat lang allemaal omdat we nog moesten wachten op de mamma verpleegkundige die even moest komen controleren hoe de compressie bh zat en of ik vragen had. Daarna nog de chirurg aan mijn bed, niet mijn eigen chirurg maar degene die wel bij de operatie was. En volgens mijn dossier was hij zelfs de eerste operatie chirurg! Eigen chirurg was er wel bij zag ik. Volgende week 1 oktober moeten we weer bij eigen chirurg komen voor controle en weefsel uitslag dan vraag ik toch wel even hoe dat zit.

En nu zijn we drie dagen verder en het gaat goed met me, ik ben zelfs al van de paracetamol af, heb geen pijn. Dat valt me wel echt reuze mee, hopelijk blijft het zo. Gisterochtend in de douche vond ik wel even eng en ja ook dat moment toen de pleister eraf ging was best even heftig! Het is nu beetje behelpen natuurlijk en alle handelingen duren ellenlang, maar elke dag kan ik weer wat beter bewegen. Maar mag natuurlijk nog niet veel doen, opbouwen maar voorlopig zeker niet zwaar tillen, arm boven schouderhoogte enz. Ik merk wel dat ik nog veel moe ben dus rust veel maar zorg wel dat ik af en toe kleine rondjes door het huis loop. 

De compressie bh is wel een crime 😬 gelukkig heb ik te horen gekregen dat ik die best wel af en toe uit mag, ook in de nacht en daar maak ik dankbaar gebruik van. Overdag met rond bewegen geeft die compressie bh me een veilig stabiel gevoel maar in de nacht gaat dat harnas toch echt even uit want ik lig dan toch stil op mijn rug. Wel een dingetje hoor, op je rug slapen met kussens terwijl ik normaal zonder kussen slaap op beide zijden. Maar gelukkig slaap ik de laatste 2 nachten ondanks dat toch wel redelijk goed. De eerste nacht was een ramp maar dat was 9 jaar geleden ook, nog meer déjà vu deze dagen!