Hoe gaat het met je? Thema: Hoe voel je je vandaag?
Hoe gaat het met je
06-09-2026 – Pseudoniem: W.K. – Thema: Hoe voel je je vandaag?
Ik las een bericht van een lotgenoot waarin zij vertelde hoe lastig ze het eigenlijk vindt om antwoord te geven op de vraag: “Hoe gaat het met je?”
En ineens begreep ik iets beter wat er achter die ogenschijnlijk eenvoudige vraag kan schuilgaan.
Ik heb zelf ooit iets geschreven over “Hoe gaat het met je?” en dat ik het juist zo fijn vind als mensen die vraag stellen. Want hoe vaak gebeurt het niet dat mensen, soms uit ongemak of omdat ze niet goed weten wat ze moeten zeggen, helemaal niet meer vragen hoe het met je gaat? En eerlijk gezegd vind ik dát veel verdrietiger.
Dus mijn gedachte was altijd: vraag het gewoon. Ook als je niet weet wat je moet zeggen. Ook als het antwoord misschien moeilijk is. Maar door het verhaal van deze lotgenoot ben ik de vraag toch anders gaan bekijken.
Want natuurlijk gaat het niet goed met je als je kanker hebt. Je bent niet voor niets ziek en je bent niet voor niets bij een oncoloog, radiotherapeut, of krijgt chemo en of bestralingen. Er is onzekerheid, er zijn behandelingen, bijwerkingen, zorgen en een toekomst die er ineens anders uitziet.
Maar… je kunt je vandaag wél goed voelen.
Je kunt een goede dag hebben. Geen pijn hebben, lekker geslapen hebben, energie hebben en misschien zelfs denken: wat voel ik me vandaag eigenlijk ontzettend goed.
En dan wordt de vraag “Hoe gaat het met je?” ineens ingewikkeld. Want bedoel je hoe het met mij gaat in het algemeen? Met mijn ziekte? Met mijn toekomst? Of gewoon: hoe voel ik me vandaag?
Ik begrijp nu veel beter waarom iemand soms moeite heeft om daar zomaar “goed” op te antwoorden.
Misschien is “Hoe voel je je vandaag?” of "Hou je het een beetje vol", daarom soms een veel fijnere vraag. Die gaat niet over het hele verhaal, maar gewoon over dit moment.
En toch blijf ik vinden dat we die andere vraag vooral moeten blijven stellen.
Hoe gaat het met je? Want liever een vraag die misschien lastig te beantwoorden is, dan het gevoel dat niemand meer vraagt hoe het met je gaat.
Misschien zit de oplossing wel niet zozeer in een andere vraag, maar in wat we erna doen: luisteren naar het antwoord en begrijpen dat “het gaat goed vandaag” iets heel anders kan betekenen dan “het gaat goed met mij en met mijn kanker.”
Dankzij het verhaal van mijn lotgenoot kijk ik daar nu in ieder geval anders naar.
Lfs
Frennie
Ik schrijf blogs: https://www.kanker.nl/ervaringen-van-anderen/blogs/poezie
3 reacties
Zolang de vraag maar gesteld wordt uit oprechte belangstelling en niet uit plichtsbesef, heb ik 100x liever " hoe gaat het er mee" dan niks
MrWilly,
Helemaal mee eens.
Groet,
Frennie
Hoi Frennie. Gevonden! Haha. En al meteen een goede tip. Ik ga het woord vandaag zelf mee invoeren. Of soms zelf ‘nu’ want ik kan me nu goed voelen en een uur later compleet moe en leeg. Het zijn zelfs momentopnames voor mij merk ik.
Maar vandaag is een goed begin 😉😁👋🏼