ik heb een vraag aan jullie
hebben jullie dit ook dat al je al moe word van iedee hebt dat je het allemaal even niet meer lukt allemaal en de moe heid niet weg gaat en hoe gaan jullie hier mee om
soms is het zo zwaar en je moeder verloren hebt
dat dat zo k*t sorry voor me taal
en voel soms heel eenzaam
kunnen jullie mij tips geven
ps sorry dat ik goed kan type heb dyslexie
gr roweena heeren
4 reacties
Het is heel herkenbaar. Ook ik heb mijn moeder jong verloren. Het blijft zwaar, vooral op bepaalde momenten. Al ben ik dan wel dankbaar dat ze geen corona heeft meegemaakt.
De moeheid...ook zo'n ding inderdaad. Eigenlijk helpt bij mij alleen een goede planning, aanpakken wat echt moet. Kleine stappen. Wat lukt, wat van je lijstje af kan, maakt iets meer energie. Het 'moeten' kost energie. Het 'eigenlijk moet ik' kost nog meer.
Ik ben ook nog zoekende naar de echte oplossing š
dat snap ik wel dat je er blij mee bent dat jullie mama geen corona heeft gehad
dat weel goede tip alles in stapjes da ga ik ook doen en blij mee als iets gelukt is blij mee zij ndat ge lukt is
gr roweena
Het is zwaar om je moeder te missen! Ik heb wat spulletjes van haar om me heen, ook in bed en praat daar soms tegen. Dat helpt wel.
Mijn moeheid 'los ik op' door alleen nog in 5 minuten klusjes te denken. En dan doe ik soms toch heel veel van die klusjes op een dag. Verder lig ik dan met de laptop in bed te chatten, spelletjes doen, hier lezen en af en toe serie kijken. En ik kijk veel webcams van plekken waar ik graag kwam vroeger of die ik mooi vind.
Sterkte!
dat is indd heel zwaar
ja is ook wel iets om voor mij te doen
ik heb nu af was ge daan en ik heb vandaag nog gesprek te doen en stop ik er mee
voor vandaag