Mijn aller eerste blog ooit!

Hallo allen,

Dit is mijn aller eerste blog, nooit gedacht dat ik mijn verhaal met de wereld zou delen!

Mijn verhaal begint op 26 mei 2026 wanneer ik de diagnose borstkanker krijg. 2 weken daarvoor voel ik een bultje onder mijn borst waarvoor ik naar de huisarts ga. De huisarts dacht niet aan borstkanker maar om het uit te sluiten kreeg ik een verwijzing. Na 2 weken kon ik terecht voor een mammografie en echo. Hier werd een biopt van “ het bultje” genomen, tevens zagen ze meer onrustig weefsel, wat resulteerde in een gesprek met een mammacareverpleegkundige waar verteld werd dat er een operatie nodig zal zijn bestraling én een afspraak voor een MRI. Op dat moment ben je dus gelijk een patiënt én heb je dus borstkanker!
Einde van de dag kreeg ik het telefoontje waarin bevestigd werd dat “het bultje” inderdaad borstkanker is met een 2e gradatie, de volgende dag werd duidelijk dat het om een hormoongevoelige variant ging waar geen verdere eiwitten in zaten, wat inhield dat ik geen chemotherapie nodig zal hebben! Wat een enorme opluchting was dat. Nu was het zaak alle “puzzelstukjes “ bij elkaar te krijgen om vervolgens een behandelplan te maken mbt wat voor soort operatie ik nodig zal hebben. Een week na de diagnose kreeg ik de MRI, hieruit konden ze opmaken dat er 3 onrustige plekken zichtbaar waren, echter op de echo zagen ze er 5! Ook zagen ze dat alles bij de oksel rustig was, goed teken dus 🙏🏻

Einde van de week gingen we het behandelplan bespreken, de chirurg gaf aan dat het sowieso een borstbesparende operatie ging worden en dat tumor 1,2 en 3 eruit worden gehaald, plek 4 en 5 moest toch nog een biopt van worden genomen, omdat deze niet zichtbaar was op de MRI maar wel op de echo wilde ze daar toch zekerheid van hebben wat het was. 
Dus kreeg ik een paar dagen later wéér een naald in mijn borst gestoken 😕

Gelukkig bleek de uitslag voor nu onschuldig maar zullen ze deze plekken de komende maanden in de gaten houden. 

Goed, voor nu terug naar het behandelplan, op de wachtlijst voor de operatie, vervolgens kreeg ik toestemming om lekker op vakantie te gaan met mijn gezin om daarna met frisse moed en nieuwe energie aan de bestraling te beginnen en daarna de hormoontherapie. 

Begin juli, op de verjaardag van mijn zoon notabene, zou ik geopereerd worden, om voorafgaande nog de jodiumzaadjes te laten plaatsen en de radioactieve vloeistof die ze nodig hadden om de poortwachtklieren op te sporen. 
De operatie was allemaal goed gegaan en viel mij alles mee 🙏🏻

So far so good 😊 

Na 1,5 week kregen wij de uitslag van het weefsel en de poortwachtklieren…..deze bleek helaas niet goed 😔

Rondom de tumoren kon de chirurg niet genoeg snijrand weghalen, normaliter zou dan opnieuw geopereerd worden, echter zou dit cosmetisch niet mooi worden dus werd geadviseerd om bij de bestralingen een extra boost te geven. 
En helaas hebben ze in 3 poortwachtklieren uitzaaiingen gevonden!!

Dit was een uitkomst die wij totaal niet aan hebben zien komen😢

Door de uitzaaiingen kwam ineens het woord chemotherapie om de hoek zetten, iets wat ik totaal niet wil en waar ik een enorme angst voor heb!

Ook moest er een PET-scan gemaakt worden om te zien of er meer uitzaaiingen in mijn lijf zaten. 
Dit alles was op vrijdag en op dinsdag zou ik de scan krijgen….wat een verdrietig en angstig weekend hebben wij toen gehad. 

Wat een enorme opluchting was het toen bleek dat er verder geen uitzaaiingen waren🙏🏻
Dit was een bericht wat wij even nodig hadden na de eerdere teleurstellingen. 

Nu sta ik voor de start van de bestralingen, 3 weken lang 5 dagen in de week én ben ik in enorme twijfel of ik voor de chemotherapie ga, wat 20 weken in beslag neemt. 
Mijn gedachten hierover gaan alle kanten op. Ik ben enorm bang voor het fysieke én vooral mentale aspect. 
Doe ik het wel, dan wordt het zo enorm zwaar omdat ik het gevoel zal hebben een stuk van mijn identiteit kwijt te raken, maar dan heb ik voor mijzelf wel het beste resultaat eruit gehaald. Doe ik het niet, dan zal ik sneller het “normale “ leven kunnen oppakken alleen dan zal ik altijd de vraag “wat als” in mijn hoofd houden. 
Kortom….ik loop enorm vast in mijn hoofd 😔