Heb je eigenlijk nog pijn? Even een gesprekje….

Goh… wat lief dat je dat vraagt. Owww… heb je nog veel pijn dan??  Naja eigenlijk best wel. Jeetje…waar heb je dan pijn? Wil je dat echt weten? Mmja eigenlijk wel ja. Nou ik heb iedere dag pijn in mijn voeten. Zo erg dat ik soms er niet op kan lopen. ‘s Nachts ben ik net een dronkenlap. Ik waggel van kast naar deur van de pijn en ook van de onbalans. Geen normaal gevoel in mijn voeten. Verder slaap ik iedere nacht slecht van de pijn in mijn borst. Maar dat is toch al meer dan een jaar geleden heb je daar nu nog pijn aan. Ja helaas wel onderhuidsweefsel dat verhard is en de littekens die nog steeds gevoelig zijn. Ow dus je doet dan zeker voorlopig ook die andere borst niet. Ownee joh zolang deze nog zo pijnlijk is dan voor mij geen polonaise aan mijn lijf. En hoe gaat t dan verder… Tja wil je dat echt weten? Ja graag. Goh…zeg ik. Nou nu het zo warm is buiten krijg ik mijn temperatuur niet meer onder controle. Het zweet komt zelfs uit mijn knieën en ik zweette haast nooit. Nu zweet ik bij t minste of geringste. Maar wij hebben het toch ook warm… Ja die warmte ken ik ook maar dit is toch echt een graadje of tig heftiger.  Als ik pech heb komt er ook nog een opvlieger bovenop en dan stijg ik helemaal op. En nog niet gesproken over de pijn in mijn voeten die dan naar een nog hogere pijngradatie gaat.

Als ik opsta ben ik net een bejaarde. Alles doet zeer maar als  ik even loop dan zakt het wel weer hoor. Als ik in bed lig kan ik soms van de pijn mijn benen niet op elkaar houden. Zo’n pijn doet dat. Of ik moet even mijn benen gaan koelen onder de douche om ze wat minder pijnlijk te krijgen. Dat helpt…..soms. Verder hoest ik me suf door dagelijks teveel slijm ineens ik mijn keel. Mijn tanden doen vreselijk pijn als ik warm of koud drink. Ik ben incontinent en niet alleen met plassen als je me begrijpt. Soms durf ik niet eens te gaan wandelen….

Ik hou ineens op met ratelen en zucht en zeg “goh…wat ontzettend fijn dat je dit vroeg en dat je naar me wilde luisteren. Ik had dit zo nodig”.  Gewoon iemand die nog interesse heeft in hoe het nu met je gaat ook qua pijn. Hoe het echt met je gaat. Die stil staat bij mij en ziet dat ik veel niet meer kan en dat dus ook komt omdat ik nog veel pijn heb. Ik praat er nooit over.  Ik leg me erbij neer dat het zo is. Maar voor de kanker had ik al deze klachten NIET. Ik kon zelfs hardlopen (als ik dat zou willen hahaha…) Ik moet nu leren leven met de grillen van mijn lijf die iedere dag anders zijn.

Het is stil….

Ja fijn dat je het vroeg zeg ik nogmaals…. tegen niemand in het bijzonder…..

Helaas voor mij. Dit gesprek heeft nooit plaatsgevonden. Ik ben 8 maanden verder na mijn laatste behandeling. Echt niemand. Heeft het me gevraagd. Maar ik had het zo fijn gevonden als gewoon maar 1 iemand het even aan me vroeg. Dus heb ik het gesprek maar met mezelf gehouden …. Ik moet nl ook leren luisteren naar mijn lijf en niet alles weg willen stoppen want het is er wel. En hoe!

En nu deel ik het ook met jullie.  Herkenbaar? Deel jij het ook niet uit jezelf? Ik niet in ieder geval. 

Het lucht toch op om het hier van me af te schrijven en ik ben vast nog wat pijntjes vergeten of irritante onhebbelijkheden zoals een constante droge mond. Maar ja hiermee moet je dealen. Accepteren is het woord dat k steeds hoor.

Yep op sommige dagen gaat dat “prima” totdat alle pijntjes pijnen zijn. Totdat alle energie weer een dodelijke vermoeidheid wordt. Dan is het allemaal gewoon even zwaar K😡 en wat is het dan fijn als gewoon iemand even vraagt “Goh heb je eigenlijk ook nog pijn?”

Tja hier loop ik dus ook tegenaan. 
Dank je voor je luisterend oor en dan heb ik het ook tegen mezelf. Ik heb het gezegd ☺️