1e dag

Ergens gevoelt maar dan toch de uitslag dat je longkanker hebt met uitzaaiingen maait het gras onder je voeten weg. En alhoewel ik nog niet weet in welk stadium ik zit, stortte mijn wereld ineen.  Ik heb verdriet intens verdriet voor wat mij moeten overkomen maar ook om het zien van het verdriet van mijn partner,  mijn zus, mijn vrienden. Ik ga het proces aan en zij kunnen dit niet voorkomen. Maar ook direct alle liefde die ik ontvang, de warme woorden, de knuffels en ik zie in hoe waardevol iedereen om mij is. De een cynisch, ik hou ervan,  de ander wijs, en de ander in tranen.  Het meeste pijn doet mij het verdriet van mijn partner. Wij hebben heel veel moeten vechten voor waar we staan....de kanker kan daar nu de duivel in zijn die onze dromen van ons afneemt... volgende week 1e gesprek met longarts...ik ben nieuwsgierig,  bang en ongeduldig...ik wil het nu weten!

Jack